USA

DAG 366

Heugelijke dag vandaag want we zijn op de kop 1 jaar geleden vetrokken vanuit België. Amper te geloven dat we al zó lang ‘on the road’ zijn maar nu loopt het toch stilaan naar zijn einde. Spijtig!

Vandaag is het Canada Day en dat is een nationale feestdag in Canada. We besluiten naar de Niagara Falls te rijden, een ommetje van 135 km vanuit Toronto.  Er zal daar heel speciaal vuurwerk zijn over de watervallen en dat willen we niet missen. De tip komt van Pardeep en Tara.

Ondanks het feit dat er veel verkeer is verloopt de rit voorspoedig tot 35 km van de eindbestemming. De auto begint weer zwarte rook uit te spuwen en de motor draait hierbij hortend. De luchtfilter heeft het probleem duidelijk niet echt opgelost. We besluiten morgen terug langs Pardeep te rijden om er nogmaals naar te laten kijken.

Niagara Falls. Ze behoren tot de grootste watervallen ter wereld en liggen tussen de USA en Canada. Ze bestaan eigenlijk uit drie watervallen. De Bridal Veil Falls, de American Falls en de Horseshoe Falls. Alleen deze laatste wordt gedeeld door beide landen. We willen ze van beide kanten bezoeken en gaan proberen de Amerikaanse grens over te geraken met ons eigenlijk vandaag vervallen 90 dagen visum. Lukt het des te beter, lukt het niet dan keren we gewoon terug naar Canada. We zien wel.

Aan de Amerikaanse grens staat nu een vriendelijke, jonge beambte die onze entry stempel uit Laredo aandachtig bekijkt, goedkeurend knikt en ons welkom heet. Shana en ik kijken elkaar even verwonderd aan. Hebben we hier iets gemist? Onze 90 dagen zijn toch verstreken?  Ik kan het niet laten toch even te vragen wat er gebeurt indien de vervaltijd is verlopen is?  ‘Just a new entry stamp,Sir!’ antwoordt de hulpvaardige beambte.

We worden er even stil van! Heeft de Fransman in de tijd ons foute informatie gegeven? Hebben wij deze van internet fout geïnterpreteerd. We snappen er niets meer van. Hiervoor hebben we New York laten vallen. Achteraf niet zo erg gezien de huidige problemen met de Defender en ook Shana kan wellicht nu onmiddellijk een job aannemen in een kleuterschool. Maar toch! Kikkerbillen van die Fransmannen maken zeg ik!

Nog namijmerend rijden we terug de USA binnen en staan we aan de Amerikaanse grens naar de indrukwekkende watervallen te zien. De Bridal Vail en de American Falls zijn helemaal van de USA, de Horseshoe Falls die we allemaal kennen van publicaties wordt door beide landen gedeeld. In de US bekijken we een film over de daredevils die op de gekste manieren de watervallen trotseerden. We wandelen rond in het Amerikaanse stadje, kuieren al de wandelpaden af aan de oevers van de watervallen en keren dan terug naar de Canadese kant. Van hieruit heb je ontegensprekelijk het mooiste uitzicht. Ook hier wandelen we de lange boardwalk af waarbij de enorme massa water zich enkele meters van je verwijderd de diepte in stort. Een prachtige regenboog verbindt de Amerikaanse en Canadese oevers met elkaar. Het stadje hier lijkt wel weggelopen uit Las Vegas en heeft volop Sinksefoor toestanden.

Zoals gezegd is het hier Canada Day, nationale feestdag dus en je kan dan ook op de koppen lopen. In afwachting van het vuurwerk, dat om 22h00 begint, gaan we eens lekker eten in een degelijk steak restaurant. Ondertussen is het al donker geworden en zien we de machtige watervallen nu feeëriek verlicht onder een heldere volle maan. Even na 22h00 barst er een spetterend vuurwerk los waarbij kosten noch moeite zijn gespaard. Met de Niagara Falls als decor en het bangelijk mooi vuurwerk konden we ons geen betere setting vinden om onze éénjarige road trip te vieren. Super!

In een uiterst trage file rijden we omstreeks 23h30 het stadje uit om terug te keren naar Toronto waar we om 01h30 aankomen. Niet zonder behoorlijke wat zwarte rook achter ons achterlatend.

Afgelegde afstand    310 km
Totale afstand      81735 km

Zet cursor op foto en druk < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 358

USA/ Glacier National Park.
Het park is de moeite, we hebben het onderste stuk al gedaan in de maand mei maar opnieuw verbazen ons de indrukwekkende gletsjers, mooie watervallen, de uitgestrekte rimpelloze meren, de snelstromende rivieren en de enorm uitgestrekte bossen die als een groene oceaan  tot aan de horizon reiken. Dit zijn de Rocky Mountains ten voeten uit. Ondanks een weekdag is er eigenlijk te veel verkeer waardoor het wildlife zich gedeisd houdt. In een enorm uitgestrekte stuk weiland zien we honderden bizons rustig staan grazen. Wat zijn die dieren indrukwekkend! Het park is ontegensprekelijk mooi,wellicht hebben we al té veel mooie dingen gezien en zijn we hierdoor beïnvloed maar om dit hier nu één van de mooiste wegen van de wereld te noemen????

Terug de grens over en opnieuw is men behoorlijk onvriendelijk maar nu aan de Canadese kant. Mooie binnenkomer is dat dan! Onbegrijpelijk! We zetten ze in onze lijst van degoutante en onbeleefde grensovergangen samen met die van Mr.Nors van de USA en die van Panama bij het buitenrijden. Ze kunnen ons wat!

Lethbridge, een Canadees stadje in de provincie Alberta is onze volgende stop en van hieruit opnieuw naar Medicine Hat. De omgeving is duidelijk aan het veranderen. De machtige bergen wijken naar de verre horizon en maken plaats voor glooiende, groene velden zover we kunnen zien.

Tegen de avond stoppen we aan een verlaten rest area. Buiten een Australisch koppel, in een klein tentje, is er niemand en ondanks het feit dat het niet mag gaan ook zij hier kamperen. We maken kennis met hen en het blijkt dat ze Canada willen doorfietsen, van west naar oost. Grappig detail is dat zij een degelijke fiets heeft maar hij één die recht van de vogelenmarkt komt. Twee zakken eraan en hupsakee. Trappen maar. Te gek!

Afgelegde afstand     495 km
Totale afstand       78074 km

Zet cursor op foto en druk < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 357

Calgary.
Vroeg uit de veren vandaag want we willen op tijd aan de garage staan. Olie-en dieselfilter vervangen en motor- en transmissieolie vernieuwen, eigenlijk een fluitje van een cent maar de motorolie blijkt bij ontvangst van de rekening zó duur dat het wel vloeibaar goud lijkt. Het is er écht over en ik laat hen dan ook weten me hiermee echt niet gelukkig te voelen. Men wil ons niet zó laten vertrekken en na wat over en weer gepraat is men bereid ons de gebruikelijke korting te geven voor vaste klanten. Mooi maar het blijft niettegenstaande toch nog overdreven duur.

We rijden door naar Medicine Hat en nemen de afslag 24/23 om terug naar de USA te gaan.  Eén van de mooiste routes van de wereld is ‘ the sun road ‘ in Glacier National Park. Op onze doortocht eerder, zowat halfweg mei, bleek die weg omwille van sneeuwlawines niet toegankelijk. Maar nu, later op het seizoen wel, en die kans willen we toch niet laten liggen. Heen en terug is dat wel 800 km maar zoals reeds eerder gezegd hebben wij geen gevoel meer voor afstand. Op onze weg doen we nog even Waterton Lakes National Park aan, maar buiten enkele mooi meren, besneeuwde bergen en één beer langs de weg heeft het weinig meer dat ons nog kan verbazen. We zijn nu éénmaal verwend.

De grens met de USA wordt een grondig ondervragingsrondje. We hebben een norse en een vriendelijke beambte. De norse pakt al meteen onze tomaten af. Of ik de deur achter me wil openen? Ik wil uitstappen maar dat mag niet. Ja, dan kan ik de deur niet openen. Punt uit. De norse dringt niet verder aan en peutert verveeld met zijn vinger in de grote sterren in onze zwaar beschadigde voorruit. De vriendelijke doet ondertussen een gezellig babbeltje met Shana en na een 15 minuten mogen we verder. Niemand anders lijkt over de grens te moeten, men zou ook voor minder. Even vóor Glacier National Park houden we halt voor de nacht. Het idee weer in berenomgeving te zitten houdt ons niet langer wakker. Moesten we er één tegenkomen sturen we hem met veel plezier naar Mr.Nors van de grensovergang.

Afgelegde afstand     497 km
Totale afstand       77579 km

Zet cursor op foto en druk < of > voor vorige of volgende.

BYE BYE USA WELCOME TO CANADA

DAG 323

De kustweg heeft een verassing voor ons, we krijgen de oceaan, buiten een baai, niet te zien of we moeten een behoorlijke omweg maken. Niet dus!  Downtown Seattle is onze volgende stop en we kuieren er rond op Famer’s Market en in de omliggende winkeltjes. Leuk!

We besluiten, vóór we Canada binnenrijden, de nacht nog op Amerikaanse bodem door te brengen maar vinden geen geschikte slaapplaats. Noodgedwongen rijden we door naar de grens maar we mooi aansluiten in de korte file. Blijkbaar werken Canada en USA samen want er is maar één gezamelijke grenspost met Canadese douanebeambten. De jonge man kijkt ons en de auto wantrouwend aan. De vele stempels in onze paspoorten maken het er niet beter op. Er worden een hele boel vragen gesteld die we mooi beantwoorden maar zijn onzekerheid blijft. Het ziet er naar uit dat de inhoud van de wagen serieus gaat worden onderzocht. Driemaal pakt hij de telefoon om iemand te bellen. Het is ná 19h en hij krijgt niemand te pakken. We volgen in spanning zijn aarzelend doen en laten maar dan legt hij uiteindelijk de hoorn neer, zucht diep, stempelt ons paspoort af en wuift ons verder. Oef!
Bye Bye America. Welcome to Canada!

De vibratie in het stuurtwiel, gisteren voor het eerst opgemerkt, wordt erger en erger. Geen probleem wanneer we trager dan 70 kml/h of sneller dan 100 km/h rijden maar buiten deze zone wordt het wel fel. Zijn onze afgesleten voorbanden uit balans geraakt? Of is er meer aan de hand? Ook de remmen beginnen weer fel te piepen en vragen opnieuw om nazicht. De defecte koplamp die we in feite nooit nodig hebben voegen we aan onze lijst toe want in het noorden van Canada ben je verplicht met je lichten aan te doen.

We zijn niet zover meer van Vancouver en besluiten naar de daar gevestigde Land Rover garage te rijden om het te laten nakijken. Slaapplaats vinden wordt echter geen gemakkelijke klus. De tankstations in Canada zijn te klein, de straten verbieden nachtelijk parkeren en we geraken zonder opties. Op de kaart vinden we een uitlopende weg aan de vlieghaven waar we uiteindelijk, laat dag, in onze tent kunnen kruipen voor onze eerste nacht in Canada.

Afgelegde afstand       597 km
Totale afsdtand      66048 km