Ecuador

BYE BYE ECUADOR, WELCOME TO COLOMBIA

DAG 172

Vals alarm! We hebben per ongeluk  tegen een foute schakelaar gestoten en hem hierdoor aan gezet. Het rood lampje dooft wanneer we onze vergissing rechtzetten. Gelukkig maar! We rijden richting grens Colombia en voelen er weer helemaal klaar voor te zijn.

Grenzen zijn altijd wat hectisch en ook deze beantwoordt aan het profiel. Alléén duikt er een probleem op. We moeten met onze paspoorten altijd eerst naar immigratie en als eerste, voor Shana, krijg ik prompt mijn exit stempel in mijn paspoort. Shana’s beurt verloopt helemaal niet zo vlot. Men vindt haar entry niet in de computer. Haar paspoort is wel afgestempeld bij het binnenkomen van Ecuador maar er is iets misgelopen bij het inboeken in hun netwerk. Ondertussen ben ik al doorgelopen om de tijdelijke invoer van de wagen  te regelen bij de douane. Shana komt niet meer opdagen en ik begin me toch een beetje ongerust te maken. Stel je voor dat ze het land niet mag verlaten, de documenten van de auto afgestempeld zijn als exit en mijn paspoort ook.
Bovendien moet je blijkbaar drie maanden wachten vooraleer je terug het land binnen mag. Een dik half uur later komt ze me echter opgelucht vervoegen. Alles is in orde gekomen. De fout werd rechtgezet.
Op dan naar de grens met Colombia. De miserie houdt echter niet op. De invoerdocumenten  worden foutief opgesteld en de hele procedure, die al een behoorlijke tijd in beslag had genomen, moet helemaal opnieuw.
Een douanebeambte moet ons chassisnummer controleren. Dat staat beneden aan de voorruit van de Landrover. De beambte is echter een héél klein ventje en de Defender is … héél hoog. Hij kan er niet bij! Geen probleem! Het manneke pakt uit zijn klein broekzakje een blauw verfrommeld carbonnetje, wrijft het over de reliefcijfers en letters boven zijn hoofd en drukt er daarna een stukje papier tegen. Knap opgelost toch!
Volgende probleem is dat we geen autoverzekering hebben voor Colombia. Niemand wil voor dit land een verzekering afsluiten. Het idee zónder te moeten rijden is riskant wegens de vele controles langs de weg maar natuurlijk ook ingeval van een ongeluk. Een klein kantoortje 100m voorbij de grens verkoopt ze echter wel. SOAT noemt men dat en men betaalt  hiervoor 70 US$. Je bent enkel gedekt(?????) voor lichamelijke schade aan derden ten belope van 80.000 US$. Eigenlijk weet je totaal niet waarvoor je betaalt want een polis krijg  je niet te zien. Maar je bent wel in orde….. zegt men!!!!!

We vernemen onderweg dat de ferry, die ons kan overzetten van Cartagena  Colombia naar Colón Panama terug in werking werd gesteld. De kost hiervoor bedraagt slechts 20% van deze voor een container+vlucht.  Geen papierwerk, geen agentschap, ticket kopen en gewoon de auto op de ferry rijden.  Het verschil in kostprijs en de bespaarde tijd weegt door en we besluiten sneller door Colombia te rijden. Spijtig maar de ferry werkt zo onvoorspelbaar dat we deze kans niet kunnen laten liggen.

Kan je dan niet over land naar Panama? Ja en neen! Tussen Colombia en Panama ligt de Darien Gap, een stuk onontgonnen gebied, een no go area omwille van guerrilla strijders, geen wegen en vooral moerasgebied. Kidnapping, overval of carjacking van je voertuig behoort tot de mogelijkheden. Zelfs politie of leger wil het gebied niet binnendringen. Wij dus ook niet! Iedereen verscheept daarom noodgedwongen zijn wagen.

Het is laat geworden, de bergen en het traag vrachtverkeer vertragen ons enorm.
Aan een restautant houden we halt. Het is donker en we zijn moe. Terwijl we een kleinigheid eten komt de eigenaar spontaan zeggen dat we achter zijn zaak, op de parking, de nacht mogen doorbrengen. Gratis!  Hij wijst ons vriendelijk de douches en toiletten.Het is ondertussen stikdonker en beginnen te regenen?  We aanvaarden zijn gastvrij voorstel maar al te graag! Mooie kennismaking met Colombia!

Afgelegde afstand     333 km
Totale afstand       36100 km

DAG 171

Tijd om te vertrekken. Fritz of is het nu Helmut kijkt ons kwaad aan omdat we koffiekoeken gehaald hebben bij de bakker en niet zijn, te betalen, ontbijt hebben genuttigd. Sorry maar bij kamperen doen we wat we willen! Also, álsoá,also Helmut!!! We laten ons niet kennen, zeggen vriendelijk dag en rijden zijn van zon vervreemde tuin uit op weg naar Midad del Mundo. De ecuator of evenaar, het midden van de aarde, loopt door Quito. We rijden naar de oude evenaar, deze die destijds door de Fransen werd berekend. Hier moeten we een inkomticket betalen voor een themapark waar alles draait om die evenaar.  Een felle gele lijn duidt de exacte plaats aan, een groot monument geeft de vier windrichtingen aan. Doch is dit écht het midden van de aarde? Blijkbaar niet! Met de huidige moderne middelen stelt men vast dat de eigenlijke evenaar iets verderop ligt. Onze GPS geeft dit inderdaad ook zo aan!
Ook hier gaan we een bezoek brengen en leren o.a. dat water écht niet de andere kant opdraait. Toch niet op kleine schaal!  Ze laten het wel zien maar ze trukeren de boel. Men laat ons enkele leuke experimenten doen of zien zoals o.a. een ei op een nagel plaatsen. Op de evenaar is dat makkelijker. Het lukt Shana vrij snel doch ik moet noodgedwongen mijn stuntelige pogingen staken. We krijgen ook wat historische informatie over Ecuador en een shrunken head van de Jivaro clan ontbreekt niet.
Grappig detail, het valt me op dat de zon zowat pal boven ons staat waarbij onze schaduw wel héél kort is. Tof bezoekje en leuker dan het andere. Shana kan het niet laten even óp de evenaarlijn op haar hoofd te gaan staan. Zot zijn doet geen pijn hé!

Verder naar Otavalo. Donderdag’s en ‘s zondags is hier één van de kleurrijkste markten van Zuid Amerika. Knappe vrouwen lopen in typische klederdracht rond en we trachten ze stiekem op foto te krijgen. Niet simpel!
De markt valt wat tegen en ook de voorspelde kleuren of zijn wij het die verwend beginnen te worden?

Enige tijd later zien we op de weg een auto die in twee stukken is gebroken wegens te zware lading. Niet leuk voor de eigenaar maar het ziet er ontzettend grappig uit. Wat verder loopt een vrouw over de autostrade, met koeien achter haar aan over een smalle voetgangersbrug, met trappen en al. Moet kunnen zeker?

De dag kabbelt verder en we genieten van het wisselend berglandschap. Plots begin een een rood lampje te branden op het dashboard. Oranje mag, maar rood niet. Wat is er nu weer aan de hand?

Afgelegde afstand   254 km
Totale afstand     35767 km

 

Zet cursor op foto en klik op < of > voor vorige of volgende.

DAG 170

Een taxi brengt ons naar het historisch centrum van Quito. Handiger omdat we dan geen parkeerplaats moeten zoeken, iets waar in veel Zuid Amerikaanse steden blijkbaar geen aandacht wordt geschonken. Het centrum vinden we echter niets, straalt weinig uit en behoudens de gebruikelijke totale verkeerschaos houden we het snel voor gezien. Wat wel prachtig is, is de Ingelesia San Francisco met een indrukwekkend altaar. Nog even langs een artisanale markt voor Shana en dan terug met de taxi naar Helmut. De man van de taxi wil ons blijkbaar niet afzetten aan de hostel wellicht omdat hij het adres niet vindt en de niet de moeite wil doen om het te vragen. Geen probleem voor ons maar no drop off… no pay. We stappen uit zonder te betalen, blijkt dat twee straten verder onze hostel is.

Vlakbij ons verblijf hebben we een restaurant gezien dat dagelijks stampvol zit,
El Brasero. We zijn toe aan een lekkere steak maar dat valt serieus tegen. Bovendien weigert men ons 100 US$ biljet aan te nemen. Men verwijst naar een klein bordje  achjter de kassa en buiten het zicht (???????)  met de vermelding dat er geen 100 US$ biljetten worden aanvaard. We hebben niets anders dus met grote tegenzin en na het eerste biljet te hebben geweigerd wegens ‘ niet goed’ wordt toch aangenomen. We blijven op onze honger zitten, vinden de service ondermaats en onvriendelijk. Bovendien worden we beiden in de loop van de avond overvallen door buikkrampen. We besluiten in de toekomst een restaurant op voorhand uit te checken of bter na te vragen. Met een rommelende maag hangen we de kerstverlichting aan de auto.. Dit gaat leuk worden!

Afgelegde afstand           0 km
Totale afstand        35513 km

DAG 169

Happy Birthday Jonathan!!!! May all your dreams come true!
Jonathan! Een heel gelukkige verjaardag en jou kennende zal het een megabangelijk feestje worden. We missen je enorm en wensen je de wereld. Het doet toch behoorlijk pijn niet aanwezig te kunnen zijn en je een dikke knuffel te kunnen geven.’

We skypen met zowat iedereen en ondertussen zetten we alles online waaraan we gisteren hebben gewerkt.De krasse Duitse eigenaar, Fritz of is het Helmut loopt rond in zijn tuin als een generaal die zijn troepen schouwt. Die tuin is volledig van de zon gespeend door overgroeiend groen. We stellen dan ook vast dat het tegen de avond toch wat koud wordt. Ik ben blij mijn beste Duits uit de stoffige kast te kunnen halen en met hem te converseren. In de late namiddag wandelen we nog even de stad om iets te eten. De dag zit er weeral op.

Afgelegde afstand              0 km
Totale afstand           35513 km