DAG 324

Vancouver.
De Land Rover garage is er één van grote klasse. De showroom staat vol met Bentleys Jaguars, Range Rovers, Aston Martin’s enz… maar géén Land Rover Defenders. Bedrijvigheid vanaf het eerste uur. Lawrence Lin staat ons vriendelijk te woord in een wachtzaal met uiterst fraaie zetels, twee flatscreens en een koffiemachine dat alles wat drinkbaar is in je beker laat lopen.

We sommen hem onze mankementen op en worden voorgesteld aan een jonge technieker, duidelijk van Engelse origine. Hij bezit dezelfde wagen dus kent hem als geen ander en zal de onze grondig nakijken. Hij kan tegen de middag beginnen. We laten onze Defender in hun goede handen achter en nemen de bus naar downtown Vancouver om de uiterst leuk ogende stad te verkennen. Aan de waterfront ligt een gigantische Nederlands cruiseschip op een steenworp van het centrum van de stad.  Ronkende watervliegtuigen landen en stijgen in de baai op en verdwijnen als kleine stipjes in de blauwe lucht.

Canadese steden zijn veel gezelliger dan de Amerikaanse. Alles is wat kleinschaliger en veel knusser. Vancouver, enkel van de Stille Oceaan afgeschermd door het grote Vancouver Island wordt dan ook beschouwd als één van de leukste steden ter wereld om in te wonen. Gelegen aan de  Strait of Georgia met héél veel water voor zich heeft het een prachtig uitzicht en zijn de jachthavens niet te tellen. Alle soorten bootjes varen dan ook aan en af. Héél mooi!  De lucht is stralend blauw, een warm zonnetje en meer moet dat niet zijn. We genieten volop van het prachtig uitzicht en relaxen op de ontelbare terrasjes waar straatmuzikanten voor een kleine fooi ontzettend mooie dingen laten horen.

Tegen 15h30 staan we terug aan de garage maar het nieuws dat we krijgen is slecht. De koplamp is al gemaakt en blijkbaar werkten ook onze stoplichten niet meer en heeft men ze hersteld. Een wielbol lekte en de dichtingsring moet vervangen worden  maar dat geldt ook voor enkele andere dichtingen. De remmen dienen grondig te worden gereinigd waardoor het piepen zal ophouden. Het grootste probleem blijkt echter de vibratie te zijn. De bevestigingen van de stuurstang zijn volledig uitgesleten en de speling die er nu opzit  en het schudden veroorzaakt is ronduit gevaarlijk. De stuurstang verbindt in feite de voorwielen met elkaar en zorgt er voor dat ze samen draaien. Indien één van de bevestigingspunten afbreekt gaat elk wiel een andere kant op en zal de wagen over kop gaan. Geen optie dus! De stang is niet origineel maar door mij vervangen door een heavy duty exemplaar, veel sterker maar zeldzamer. De reis naar Zuid Afrika én de huidige heeft zijn tol geëist van de bevestigingspunten. De speling is zó groot dat vroeg of laat de stang het niet gaat houden. Groot probleem echter is het feit dat hij niet origineel is  waardoor vervangstukken bekomen uiterst moeilijk wordt. Enige optie is dan een volledige nieuwe stuurstang laten overvliegen vanuit de UK. Dat vraagt natuurlijk veel tijd en met een Amerikaans visum dat afloopt op 1 juli  en het feit dat we héél Alaska nog moeten doen hebben we die tijd in feite niet.

De zeer gemotiveerde Engelse technieker Nick wil ons niet in de steek laten en belooft na zijn uren op zoek te gaan naar een oplossing via internet.  We moeten de volgende dag terugkomen  voor verder nieuws en rijden opnieuw naar de vlieghaven voor de nacht. De zonsondergang om 21h00 is prachtig en zet de horizon in vuur en vlam. De dagen beginnen nu langer en langer worden.

Afgelegde afdstand       40 km
Totale afstand         66088 km