DAG 321

Sprague
Een beetje een ghosttown in the middle of nowhere. De zon schijnt en het is enorm rustig. Het motel heeft een tuintje met zitbankjes, gras en bomen. Vogeltjes kwetteren er op los terwijl de zachte, warme wind de groene bladeren ruisend heen en weer doet bewegen. De stilte doet ons goed. Een moeder en haar 14-jarige dochter nodigen ons uit voor ontbijt. We willen hen niet op kosten jagen en beperken ons alleen tot koffie en frisdrank. Ze geeft les en als Shana zegt dat ze kinderjuf is begint een geanimeerd gesprek. De dochter gaat binnenkort op uitwisseling naar Italië en wil daarna wat rondtrekken in Europa. Ze heeft duidelijke Italiaanse trekken en spreekt de taal., dus dat scheelt. We nemen dankbaar afscheid van hen.  Met volle moed beginnen we aan de blog maar het gaat onnoemelijk traag. De tekst lukt nog doch het laden van de foto’s is een regelrechte nachtmerrie en gaat uren duren. Wifi heeft blijkbaar weer zijn kuren en ligt zogoed als plat. Rebooten van het systeem kan niet want de eigenares is weg, we zijn nu de enige gasten, dus waarom zou ze er geen leuke zondag van maken. In plaats van al dat nutteloos tandengeknars relaxen we de rest van de dag. Je hoort ons niet klagen!

Afgelegde afstand       0 km
Totale afstand    64879 km