DAG 285

De weg van Dallas naar El Paso, in de staat New Mexico, brengt ons terug vlakbij de grens met Mexico. El Paso ligt aan de Amerikaanse kant en Ciudad Juarez (heel gevaarlijke stad) ligt gelukkig aan de Mexicaanse kant van de grens. De weg naar El Paso is lang, weinig te zien dus besluiten we een stuk interstate 20 te nemen om sneller vooruit te komen. Kort na de middag nemen we terug de gewone weg en zien we honderden jaknikkers die gestaag al knikkend petroleum naar boven pompen. Bij elke opwaartse beweging rinkelt de kassa. De sterk aanwezige petroleumgeur in de lucht maakt soms, tot onze verwondering, plaats voor een zoete heerlijke geur vermoedelijk van de bloementapijten in blauw, wit, geel en oranje die weelderig tussen de olievelden groeien.
We komen een oude tradingpost tegen van de indianen nu gevuld met toeristenspullen, ook een dorpje in onvervalste westernstijl. Rechts van ons rijzen de Guadalupe Mountains in wilde vormen de hoogte in.

De ganse dag rijden we door, hier en daar even stoppen en rondkijken maar toch vandaag willen we echt wat kilometers verzetten. Dat betekent ook diesel verbruiken en nu moet juist het enige tankstation géén diesel hebben. Het volgende station ligt in El Paso en is 130 miles van ons verwijderd, bijna 200 km. De jerrycans op het dak zijn leeg en de drie dieseltanks van de auto ook bijna.We weten echt niet of het ons gaat lukken. Met een bang hart rijden we de laatste kilometers van de dag af en met totaal lege tanks rijden we El Paso binnen tot aan het eerste tankstation. En ze hebben gelukkig diesel! Oef! Nipt!

Terwijl we een heel grote tankbeurt houden stopt naast ons een zwaar gedeukte auto zonder deuren. In Amerika kan dat! Aan de volgende pomp merken we een trailer met een klein funny looking autootje er op, een schattig ding zowat de helft van een Fiat 500.
Het ziet er uit als een klassieker met spatbordjes, één zitje en je stuur moet eraf om te kunnen instappen. Terwijl we er verwonderd naar kijken laat de eigenaar van de auto zonder deuren weten dat er een speedrace gaat beginnen op enkele kilometers van ons vandaan. Als we willen zal hij ons voorrijden. Dat laten we ons geen tweede keer zeggen en we volgen hen met veel genoegen.

Het El Paso speedtrack bereiken we enkele minuten later, we zijn op tijd en hebben zelfs nog de mogelijkheid om ons eten te koken.
De kleine autootjes zijn écht klein en komen amper aan je broeksband. Ze wegen enkele een 500 kg en hebben zowat 150 PK onder hun motorkapje. Het speedtrack is een ovaal en de bochten dienen al driftend worden genomen. Er zijn drie categorieën van auto’s maar de kleinste zijn duidelijk de hoofattractie. De winnaar krijgt de niet onverdienstelijke som van 5000 $.

Om 19h45 breekt letterlijk de hel los en brullen de motoren de stilte weg. Spektakel van de bovenste plank en de snelheid die ontwikkeld wordt is ronduit indrukwekkend. In de bochten wordt amper snelheid verminderd en de raceauto’s schuiven bumper aan bumper en wiel aan wiel door de bochten. Prachtig! We genieten met volle teugen en kijken met grote ogen naar al dat racegeweld. Shana kan haar pret niet op en staat te springen op de tribune.Een kleine drie uur later daalt de stilte terug over de vlakte. We hebben er enorm van genoten. De winnaar is de hoofdprijs rijker en stilaan vertrekt iedereen. De parking is verlaten en geeft ons de gelegenheid de nacht door te brengen. Het was een uiterst lange dag vandaag, een heel lange rit maar met een dijk van een afsluiter. Echt crazy!

Afgelegde afstand     926 km
Totale afstand       53077 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.