Archive for April, 2015

DAG 304

Moab is onze volgende bestemming, ook hier zijn we al geweest maar mooie dingen slijten niet. Even wat boodschappen doen, het visitor center en dan rijden we door naar het Arches National Park, het park van natuurlijk gevormde bogen. De lucht zindert nu van de warmte terwijl we naar de plaats wandelen met 3 prachtige, grote bogen. Een beetje verder staat Balance Rock, een rots die balanceert op een andere. Je kan amper vatten dat hij blijft staan. Ook nu weer zien we aan de horizon de Sal Mountains met hun besneeuwde toppen. Een beetje surreëel wanneer je zelf zit te puffen van de warmte. We rijden verder in het park naar de topper namelijk Delicate Arch. Een door erosie prachtig gevormde grote boog in een schitterende setting. Om hem te bereiken moet je wel wat moeite doen. De hike is 4,8 km en fors bergop en start bij een authentiek pioniershuisje van eind 19de eeuw waarbij men nog exact de geschiedenis van de toenmalige familie kent. De omgeving is gewoon schitterend en sommige rotsen tonen zéér oude petrogliefen.

Terug in Moab wandelen we de winkelstraat af hier en daar binnen wippend. Tegen de avond rijden we door richting Canyonlands op zoek naar slaapplaats. Eigenlijk een wonder dat we meer dan 300 dagen onderweg zijn en toch altijd een slaapplaats vinden. Ook nu weer!  We zien langs de weg een zanderige grote toegankelijke vlakte. Er staan twee WC hokjes. Er is geen toezicht, alleen een brievenbus met omslagen. Je moet er vijf dollar insteken en in de bus posten en dan mag je een dag of nacht blijven staan. Uiteindelijk brengen we met vieren de nacht daar door, allen mooi de brief gepost met vijf dollar. Het zou in België niet waar zijn denk ik. En in Zuid Amerika zou waarschijnlijk de hele bus verdwenen zijn.

De pomp die onze diesel van de reservetank naar de hoofdtank moet tanken weigert opeens zijn taak te volbrengen, ze is nochtans nieuw. Je hoort ze wel draaien, héél stil maar er is geen overdracht van diesel. De doorvoeropening is darm dik dus verstoppen kan bijna niet. Het is niet direct een groot probleem alleen zijn we nu wat vlugger aan een tankbeurt toe. Alaska en Canada daarentegen kunnen wel moeilijker hierdoor worden en daar zullen we wellicht de drie jerrycans op het dak moeten vullen als reserve. De benzinestations zijn daar niet dik bezaaid. Problemen voor later dus.

Afgelegde afstand   193 km
Totale afstand     58926 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 303

Van Bryce Canyon richting Canyonlands. Aan de horizon zien we de besneeuwde toppen van de Sal Mountains met pieken van 3800m. We zitten zelf hoog en dat het hier guur kan zijn is te zien aan de vele omgevallen en kale bomen. Ze lijken dood maar dat zijn ze niet. Hier heerst nog een beetje winter. In het Goblyn Valley State Park rijden we rond en doen een kleine hike via een droge bedding die in de tijd van de pioniers veelvuldig gebruikt werd en die ons langs zandkastelen en torens brengt, prachtige monolieten en erosieopeningen in rotsen. Op sommige wanden hebben mensen in vroegere jaren hun namen gebeiteld. De jaartallen staan erbij en gaan terug tot 1888. Fascinerend!

Het landschap verder is er één van verschillende soorten gebergten, telkens veranderend van kleur, tafelbergen en hier en daar forse monolieten.We belanden in het stadje Green River waar blijkbaar de crisis wel heel hard heeft toegeslagen. De meeste zaken zijn dicht en staan er verwaarloosd en leeg bij. Tussen al die leegstand zetten we ons neer voor de nacht. De dag zit er weer op. We zijn zo te zien sneller aan het reizen dan verwacht, wellicht zullen we nog wat extra moeten inbouwen. In Amerika is dat echter geenszins een probleem. Hier heb je enkele mensenlevens nodig om alles te bezichtigen.

Afgelegde afstand    334 km
Totale afstand     58733 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 302

Dixie National Forest heeft een serieuze verrassing voor ons. Terwijl we in korte broek en T-shirt in de auto zitten belanden we plots in een heus sneeuwlandschap. Ok, we zitten op een hoogte van 2880 m maar toch, dit hadden we geenszins verwacht. Rondom ons is alles wit. Prachtig om zien met die groene bomen overal. We kunnen het niet laten uit te stappen en in de sneeuw te gaan dollen. Wie had dit nu nog verwacht. Op de toppen van de bergen, ok ,maar hier? Shana op open sandalen krijgt er zowaar koude voeten van.

Vanaf Red Canyon is het gedaan met de sneeuw en rijden we via lange tunnels dwars door de machtige bergen. De Amerikanen kunnen er wat van!  Wat een wegennet!

Bryce Canyon, ligt nu op onze weg. Die rij je zelf met stops met viewpoints.
We doen een lange hike in de canyons met rotsen als prachtige kathedralen met duizenden torentjes, arches, doorkijkvensters, natuurlijk gevormde bruggen met nog wat sneeuw. De heldere zon zorgt voor prachtige kleuren. De hike is niet mis. De heenweg is steil naar beneden en je vergeet soms dat je ook nog terug moet…. steil naar boven dan! En toch, ondanks alles blijven we fysiek het goed doen. Nooit ziek en toch fit genoeg om de soms als moeilijk omschreven hikes

aan te kunnen. We gaan ze in elk geval niet uit de weg. Met de auto doen we al de viewpoints, telkens even de tijd nemend om al dat moois in ons op te nemen.

We rijden verder naar Escalante. We zitten in de middle of nowhere en tegen de avond sla ik een doodlopende zijwegel in die ons op een hoger gelegen richel brengt. We staan uit het zicht van de overigens volledig verlaten rijweg én met een mooi uitzicht op de bergen. Het zal een rustige nacht worden.

Afgelegde afstand    276 km
Totale afstand     58399 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 301

Via een scenic highway verlaten we Kanab waarbij we onze eerste Landrover Defender in de USA zien.  Héél uitzonderlijk!
Zion National Park is onze eerste stop en ook nu weer bezoeken we een gedeelte van het park eerst met een shuttlebus. Het weer is ons nu gunstig, de zon staat hoog in de blauwe lucht en het is warm, héél warm. We rijden tussen gigantische rotsformaties met watervallen en hangende tuinen.Een doorwaadbare rivier kronkelt zich er tussen en we doen een hike van enkele mijlen langs de oever. Zo’n wandelingen doen we graag en de omgeving is gewoon prachtig. Hoog boven ons tegen de flanken van de steile bergen hangen twee bergbeklimmers druk in de weer met hun klimtouwen en musketons. Ze hebben nog een behoorlijke klim te doen en het gaat uiterst traag. Iedereen kijkt naar hen en ze oogsten terecht een pak respect.

In een nabijgelegen stadje merken we een grootwarenhuis op. Er is een kapper en na 10 maanden is het voor ons hoogdringend. We besluiten beiden te gaan met de intentie een klein stukje te laten knippen. Maar je weet hoe kappers zijn, luisteren kunnen ze niet en voor we het beseffen lopen we rond met serieus geknipte kopjes. Het voelt ineens een pak frisser aan. Honderd meter verder is een bioscoop. Dat is geleden van in België en we besluiten Fast en Furious 7 te gaan kijken. Pure ontspanning zonder al te veel moeten nadenken. We zitten slechts met 10 in de zaal dus het blijft rustig.

Even verder vinden we later een tankstation waar we ons weer tussen de vrachtwagens zetten met ons klein truckske.

Afgelegde afstand     189 km
Totale afstand       58123 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 300

Page
Dat we in het midden van Page onze tent hebben opgezet heeft blijkbaar niemand gestoort. Mooi zo! Hier willen we een tour boeken naar Antilope Canyon niet te doen zonder gids. De twee eerste agentschappen zijn volgeboekt. Rechtstreeks er naar toe rijden biedt nog mogelijk plaats, dus doen we dat. Ideaal uur is rond de middag wanneer de zon hoog in de lucht staat. En ja hoor, we krijgen het klaar om alsnog mee te kunnen om 12u . Super! Alleen zitten we wéér met een bewolkte hemel.

Met enkele open jeeps rijden we de drie mijl tot de ingang van Upper Antilope Canyon via een 60 meter brede uitgedroogde zandbedding. Zowel de Upper als de Lower Canyons liggen in een Navajoreservaat. De ingang is niet meer dan een smalle gleuf, in een hoog zanstenen plateau, zo small dat je amper met twee naast elkaar kan lopen. De kloof is slechts 90 meter lang en slingert zich bochtig voort in de de puurste schoonheid die je je maar kan indenken.  Uitgesleten door water, zand en modder werd de Upper Canyon ontdekt in 1931 door een 12-jarig Navajo meisje en door de Navajo gemeenschap geheim gehouden.
Dit stukje natuur is echter van zo’n onwaarschijnlijke schoonheid dat sommige foto’s ooit tegen waanzinnege prijzen verkocht werden. Het weer wil heel even niet meewerken maar dan breekt plots de hemel open en zonlicht speelt het spel van licht en schaduw in de 40 meter hoge doorgang. De zandstenen wanden binnenin glooien in korte, uiterst sierlijk afgeronde bochten en zijn zo goed als glad. Smalle bundels zonlicht schijnen hier en daar door de openingen bovenaan tot op de zanderige bodem en hullen de canyon in een feeërieke rode en oranje gloed.  Moeilijk te fotograferen maar zo mooi! Zo onwaarschijnlijk mooi!

De jeeps brengen ons terug naar de parking en we rijden verder naar Lake Powell waar we Horseshoe Bend bekijken, een hoefijzer kronkel van de Colorado rivier. Verder dan naar Kanab waar we op een braakliggend stukje grond ons tentje opzetten. Dat we naast een motel staan en over een camping deert ons niet echt. Zolang niemand ons komt wegjagen is alles toegelaten!

Afgelegde afstand    177 km
Totale afstand      57934 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.