DAG 269

Het trailer park in Teotihuacán, het dichtste bij Mexico City ligt er toch een behoorlijk stuk af maar is onze enige optie om ook de auto kwijt te geraken. De hoofstad heeft een verkeer als een heksenketel, amper parkeerplaatsen en is gevaarlijk. Dus geen stad om je auto onbeheerd achter te laten nog minder om grijs haar te krijgen van het onberekenbare Mexicaanse rijgedrag. Mexico City is gigantisch groot en met zijn bijna 9 miljoen inwoners uiterst dicht bevolkt. Het is omringd door bergen en er hangt steeds een waas over die er niet gezond uitziet.

Op het einde van de straat van ons trailerpark kunnen we de bus nemen. Een uur later nog even de metro in en na nog een halfuur duiken we op, recht in het historisch centrum. De rit is lang maar ontspannend in tegenstelling dat we dit zouden doen met de auto. Voor de kostprijs moeten we het niet laten want de hele rit heen kost ons amper 2,5 €. De bus nemen is verrassend. In het bijzijn van een, met een Uzi, gewapende politieman wordt élke passagier volledig afgetast én op film vastgelegd alvorens op te stappen. Bij gebrek aan een vrouwelijke ‘aftastster’ worden de vrouwen ongemoeid gelaten. Mannelijke vrijwilligers genoeg maar het mag niet.

De Plaza Independencia, midden in het historisch centrum, is onwaarschijnlijk groot en nu omwille van geplande festiviteiten volledig met nadar hekkens afgesloten voor verkeer en wandelaars. Het indrukwekkend plein wordt beheerst door een 16 de eeuwse, monumentale kathedraal, de Metropolitan Cathedral, de oudste én grootste van heel Latijns Amerika. En groot is ze! Met een ronduit impressionante gevel met twee hoge torens kan je er onmogelijk naast kijken. Binnen is een dienst bezig in het voorste gedeelte, maar we wandelen rustig via de zijbeuken naar het hoofdaltaar dat in het goud glittert tot hoog in de gewelven. Een hond ligt zich languit te koesteren in de warmte van een door de gekleurde glasramen binnendringende zonnestraal. Moet kunnen denk je dan…. tot je tegen één van de zuilen van de middengang een, door één van de kerkgangers, geparkeerde fiets ziet staan. Wellicht veiliger binnen dan buiten.

Shana is niet meer te houden! Sinds Panama hebben we méér dan 11000 km afgelegd zonder een ….. Crepes & Waffles. Er is er één vlakbij dus….. juist ja! We bestellen hetzelfde maar de bereiding is toch ietsje anders en het betoverende is er blijkbaar ook af. Tot onze verbazing boeit het ons niet echt meer ondanks het feit dat we er zó naar uitkeken.

We wandelen verder het historisch centrum af en Shana koopt een prinsessenkleedje voor een meisje van pakweg 6 jaar. Je moet het zien! Te gek! Je draagt er een hoepelrokje onder zodat het vanaf de taille bolvormig naar beneden valt als een volwassen baljurk van vroeger. Ruches en glitters overal. Twee schattige vleugeltjes op de rug maken er voor het kind een onwaarschijnlijk mooi sprookje van.
Wéér minder plaats in de Landrover!

Het wordt laat en we willen terug naar onze camping. De metro in en dan een ….. foute bus. De bestemming is ok maar via een omweg. Weten wij veel? Twee en een half uur later, één uur langer dan normaal, bereiken we in de donkerte en een natte regen onze bestemming. Gelukkig hebben we nog snel een gebraden kip kunnen meedraaien want koken zit er met de regen niet in. We moeten de kip echter eerlijk delen met …… de drie honden van het trailer park. Het moet gezegd worden dat ze ons daarna met kwispelende staarten tegemoet komen lopen. Vrienden voor het leven?

Afgelegde afstand          0 km
Totale afstand       48483 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.