Archive for March 11th, 2015

NOOIT TE OUD VOOR IETS NIEUWS ……… ZEEZIEK!!!

DAG 254

Mooi op tijd staan we op en verlaten we de camping naar het vertrekpunt van onze uitstap. Simpel toch? Niet in Mexico! Het boekingskantoor heeft ons, toch niet te geloven, een foute locatie opgegeven.

We vinden het niet en wanneer we het in het rond vragen sturen ze ons alle kanten op. De tijd begint te dringen, het is 10h45 en om 11h00 vertrekt de boot. We besluiten de auto te laten staan en een taxi te nemen om sneller te kunnen zoeken. De man echter rijdt van hier naar daar, rondvragend, maar weet het tot onze verbijstering ook niets. Ondertussen tikt de klok verder. Een hotel wil helpen en belt het nummer dat we van het kantoor kregen maar daar antwoord men niet. Kan het nog moeilijker?
Uiteindelijk, maar eigenlijk te laat en na veel vragen vinden we waar we moeten zijn. Shana spurt naar de kade in de hoop de boot te kunnen tegenhouden. De taxichauffeur ziet onze haast en ruikt zijn kans om grof in onze beugel te zitten. Met alle Chinezen maar ….. juist ja! De discussie begint en ik zeg dat ik geenszins dat bedrag ga betalen en dat hij de politie er dan maar moet bijhalen. Eigenlijk pure bluf!  De man doet alsof hij belt in de hoop dat ik terugkrabbel maar dat doe ik niet!  Ik ben niet van plan mij te laten afzetten en weiger de som te betalen. De man doet zijn beklag bij omstaanders maar dat kan ik ook. Zelfs in het Spaans! Shana komt puffend aangelopen… de boot is er nog maar gaat onmiddellijk vertrekken. We lopen er naar toe, de vloekende taxichauffeur achter ons. We geven niet toe en bieden hem pakweg de helft aan, een correcter bedrag. Noodgedwongen neemt hij het geld uiteindelijk aan. Exit taxichauffeur en wij kunnen nog net op de vertrekkende boot springen.

De boot is bemand met een tiental duikers, een drietal begeleiders en twee snorkelaars, wij dus. De schuit is in feite te klein, de motor heeft weinig vermogen en de zee…… is uiterst ruw. Véél ruwer zelfs dan de Galapagos eilanden. Het snelle ontbijt van enkele kleine pannenkoeken lijkt mijn maag niet de nodige stevige basis te hebben gegeven als gewenst. Ze begint te rommelen.  De vaart duurt 40 minuten en we worden van links naar rechts geslingerd door de hevige golven.Kunnen we met zo’n zee wel snorkelen?

Na ruim een half uur zijn we ter plaatse en ik ben blij het frisse water in te kunnen. Vinnen aan, duikbril met snorkel op en achterwaarts laten we ons tussen de duikers in het woelige water vallen. Onze begeleider, alléén voor Shana en mezelf, zwemt ons voor.
We gaan tekeer als in een wasmachine en worden van de ene golf naar de andere geslingerd. Te gek voor woorden! Ondertussen zien we op de bodem van de zee talrijke stenen beelden staan en een stenen auto. De beelden staan heel indrukwekkend in groepen en het oogt echt knap. Ondertussen zwemmen in scholen prachtig gekleurde vissen voor onze neus voorbij, van links naar rechts wiegend door de rollende golven. Mooi man maar héél heftig. Hoe lang gaat mijn maag dit nog uithouden?

Veertig minuten snorkelen en de boot pikt ons terug op. De duikers zien er niet vrolijk uit en hebben net als ons enorm last van de woeste zee. Opnieuw varen we een dik half uur naar een rif voor een tweede duik en snorkel beurt.  Nog steeds worden we in het rond geslingerd en ik voel na 15 minuten dat het welletjes is geweest. Zo kan het niet verder! Ik verwittig Shana en de begeleider dat ik terug naar de boot ga zwemmen.  Niet eenvoudig in een zee waar die boot constant verdwijnt achter de golven maar het lukt me wel alhoewel mijn maag er niet beter van wordt. Shana houdt het 5 minuten later óók voor bekeken, de zee is gewoon te ruw.

We moeten wachten op de duikers en het schommelen is zo hevig dat mijn maag het opgeeft en ik enige tellen later met mijn hoofd over de reling hang. Zeeziek! De eerste keer in héél mijn leven. Eén van de duikers houdt het ook niet meer. Iedereen is doodvermoeid door de ruwe zee. Eens de inhoud er uit voel ik me onmiddellijk beter. Ik vraag aan Shana of ik bleek zie, maar ik ben zo bruin dat ze geen verandering ziet.  Opnieuw naar het vasteland en ik moet zeggen dat ik blij was wanneer we uiteindelijk aanlegden. Zo zie je maar, nooit te oud voor iets nieuws ….. zeeziek!

Afgelegde afstand      31 km
Totale afstand     45792 km