DAG 249

Playa del Carmen.

Geen nieuws van de verzekeringsmaatschappijen maar dat hadden we verwacht. Zó snel werkt men natuurlijk niet.  Met de taxi rijden we naar een lokaal kantoor in de hoop dat ze ons kunnen voorzien van een Mexicaanse verzekering. Ze nemen bereidwillig onze gegevens op, sturen ze door naar hun hoofdkantoor die ons per mail maandag iets zullen laten weten. Niet echt snel allemaal!  Zekerheid is er echter niet. Hoe moeilijk kan men dingen toch maken! In de heenrit heb ik echter een Axa kantoor gezien, wereldwijd verspreid kunnen zij ons misschien sneller helpen. We laten de taxi die ons terug moet brengen stoppen. We zijn slechts één straat verwijderd van ons hotel. De dame van Axa is uiterst vriendelijk en bereidwillig. De gegevens worden onmiddellijk in de computer gebracht maar daar stuiten ze al op de ons gekende problemen. Zij hebben allerlei types Landrover maar niet de onze.  Het is een keuzeoptie die niet te wijzigen valt. Het programma wil niet verder. Tweede probleem is het VIN nummer van de auto. De onze heeft cijfers én letters, in Mexico enkel cijfers. De letters kunnen niet worden ingegeven. De dame krijgt het probleem niet opgelost, zoals wij het ook via internet niet konden en belt het hoofdkantoor. Het lukt hen ook niet maar tegen maandag kunnen ze het wel geregeld krijgen. Ze zijn met zijn allen pakweg 2,5 uur bezig en dit voor 129US$. Hier zal niet veel verdiend worden. Niets aan te doen, we zullen moeten wachten tot maandag om te weten of we met de auto verder kunnen. De nachtrust en de eerste stappen in de goede richting dooft stilaan de onrust in ons hoofd.

Het Nederlands verzekeringskantoor heeft ons documenten per mail gestuurd om in te vullen met de mogelijkheid misschien nog wat te kunnen regelen onder voorbehoud en onder bepaalde voorwaarden. Ze willen alsnog een aanvraag indienen. Niets is zeker maar we besluiten alle gegevens toch door te spelen. Wie weet? Ik besluit ook een goede vriend uit België in te schakelen. Als gewezen verzekeringsmakelaar kent hij als geen ander zijn vak. Hij neemt onmiddellijk contact op met de Texaanse kantoren en vraagt bij mij al mijn gegevens op. Afwachten is nu de boodschap. Lukt het geen van beiden dan is het terug aan ons om maatschappijen te bellen in de USA. Uiteindelijk zullen we dit probleem ook wel opgelost krijgen. Hopen we toch!

De rest van de dag besluiten we wat te relaxen.  We maken een lange wandeling in de enige, zéér lange winkelstraat met gezellige restaurantjes en bars en die evenwijdig loopt met het strand en zijn onwaarschijnlijk gekleurde Caraïbische zee. Plots zien we een klein kraampje. Ze verkopen Luikse wafels en vóór 13h00 krijg je er gratis een topping bij én een koffie. Meer moet dat niet zijn en we zetten ons neer op de twee enige stoelen aan een klein tafeltje. Échte Luikse wafels, nét zoals bij ons. Smaken dat dat deed!  Hier staan we de volgende dagen zeker terug!

Shana heeft van mij nog een duikinitiatie te goed en we lopen enkele duikwinkels af om prijzen te vergelijken en alles vast te leggen. Morgen zal ze eerst les krijgen in een zwembad en daarna in open zee twee duiken doen van elk 40 minuten. Ze kijkt er ontzettend naar uit.

Tegen de avond kiezen we gezellig restaurantje uit en eten onze buikjes vol.
Morgen grote dag voor Shana!

Afgelegde afstand         0 km
Totale afstand     45599  km