Archive for February, 2015

DAG 240

Opnieuw zijn we letterlijk kapot gebeten door die uiterst vervelende kleine vliegjes. Ze lijken overal te zitten.
We nemen een kijkje in Indepence, waar de weg letterlijk doodloopt op de private gronden van een bedrijf/fabriek.Andere richting dan maar.De omgeving is wat eentonig maar wel mooi. Bossen wisselen zich af met groene vlaktes en aan de horizon zie je de bergen. Nergens geen akkerbouw en weinig veeteelt. De wegen zijn zeer goed maar compleet verlaten. Hier en daar zie je bewoning, meestal barakken op paalwoningen maar hier en daar schitteren toch echte pareltjes tussen al die armoede. Waar armoede is blijkt er ook grote criminaliteit te zijn. Maar we merken er niets van. De mensen zijn  zó vriendelijk.

We rijden richting Placencia, een stukje mini schiereiland en een maxi paradijsje. Het dorpje is uiterst klein, heel levendig van de buitenlandse toeristen en bewoners. Heeft een maagdelijk stukje wit strand en hemels turkoois water. We zetten de wagen vlak bij het strand en relaxen onder een tropische Caraïbische zon. Zalig!

Ook nu weer werkt de auto als een trekpleister en komt iedereen dag zeggen en een leuke babbel doen. Ons eten wordt er zowaar koud van.Een Amerikaanse dame is sterk onder de indruk van wat we doen en zegt plots:
What you are doing is a inspiration for us all!Mooi toch, niet!

Afgelegde afstand      78 km
Totale afstand     44527 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

DAG 239

Niet alleen de warmte van de zon maakt ons wakker maar ook de …… jeuk. Zandvlooien, kleine vliegende mini beestjes, hebben onze lijven in de nacht gulzig bestookt niet gehinderd door onze kleding. We staan vol met wel honderd beten en het jeukt verschrikkelijk. De kleine rotzakjes zijn gewoon door ons muggengaas gevlogen, zó klein zijn ze. Niet leuk!

Het laatste stuk gisteren naar het strand heeft getoond dat er iets mis is met de auto en de remmen. Enkele dagen terug heeft de uiterst slechte weg aan Semuc Champey enorm veel van de Landrover geëist en hierdoor hebben we nu wellicht problemen. Ik kruip onder de wagen en zie de sensor van de ABS opnieuw los hangen naast het wiel. Gelukkig is de kabel ook nu weer niet gebroken. De beschermplaat van de remschijf is opnieuw volledig losgetrild. De sensor krijgen we moeizaam en met wat voorzichtioge tikken terug in zijn  behuizing. De kabel zet ik vast met enkele colsonbandjes zodat de sensor bij herhaling het wegdek nooit kan raken. De weggeslagen plaat maak ik los om ze dan op de juiste plaats terug vast te zetten met stukjes ijzer die als bodemplaatjes moeten dienen voor de breed uitgescheurde schroefgaten. Ons laatste stuk ijzerdraad wordt aangewend om alles nog eens stevig vast te zetten. Even testen….. de bescherming blijft nu mooi zitten en de sensor zorgt opnieuw voor normale remmen. We kunnen ook nu weer! Mooi!

Shana bezoekt een nabijgelegen schooltje waar ze opnieuw vriendelijk wordt ontvangen.We rijden verder naar Hopkins, opnieuw naar de kust én naar de zandvlooien. We zien enkele mooie nieuwe gebouwen staan. We stoppen en bij het bekijken ervan wordt ons gevraagd of we er één willen bezoeken. We staan er vlak bij en de huisbewaarder heeft sleutels. Het gebouw, dat te koop staat, ligt letterlijk een viertal meter van de branding van de Caraïbische Zee.  Het heeft 1 groot appartement op de eerste verdieping en twee op het gelijkvloers, allen met grote terrassen. Het uitzicht is letterlijk adembenemend. Er zijn zo’n 4 soortelijke gebouwen en een gemeenschappelijke zwembad. Alles is heel verzorgd en mooi afgewerkt. Prachtig gewoon! Maar die zandvlooien?

Verder naar het zuiden, naar Punta Gorda en langs behoorlijke berm branden waarvan de dikke rook op onze adem pakt. Langs de kust staan, om te overnachten, is hier niet mogelijk. De weg loopt vlak naast de zee en er is gewoon nergens plaats. Een benzinestation biedt ons gelukkig weer de mogelijkheid om de nacht door te brengen. De eigenaar wijst waar we mogen staan, opent voor ons de deuren naar toilet en douche en wil zelfs zijn auto verplaatsen zodat we wat dichter kunnen staan. De gewapende bewaker knikt ons vriendelijk toe en zal een oogje in het zeil houden terwijl wij die van ons toe doen. Toffe mensen!

Afgelegde afstand     102 km
Totale afstand       44449 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

 

DAG 238

De Maya site van Tikal is knap en hoog boven één van de tempels hebben we een prachtig vergezicht over de bosrijke omgeving,  hier en daar steken de indrukwekkende ruïnes er boven uit. We wandelen rustig door de omgeving en de indrukwekkende restanten.
Shana merkt plots een aap op die zich met een onwaarschijnlijk gemak van boom naar boom slingert. Wildlife, tof! Tegen de middag keren we terug naar onze camping en rijden verder naar de grens met Belize.

De grensovergang, kant Guatemala, is op vijf minuten gepiept. Even document afgeven van tijdelijke invoer van de wagen, stempeltje paspoort en dag Jan! Soms kan het heel eenvoudig zijn! Soms!
We moeten even ons verstand herschikken. In Belize spreken ze Engels en wij maar in het Spaans tegen hen bezig. Whoops! Het bekt wel terug wat vlotter en ze zijn uiterst vriendelijk , informatief en behulpzaam. Mooi toch? Of we de inhoud van de wagen willen uitladen voor controle? ‘No’, zeggen we beleefd en even vriendelijk  in ons beste Engels en we leggen hen uit waarom. Too much! Geen probleem! De douane is bereid zich te verplaatsen, opent enkele kisten en kruipt zelfs welwillend op de auto voor de bovenste. Zei ik al niet dat ze hulpvaardig zijn? And this case? Dat is de keukenkist. Can we see the stove? De stoof ? Yes the stove! We diepen uit een doosje ,zowat de helft van een sigarenkistje, een nog kleiner brandertje uit dat pakweg in de palm van je hand rust. Klein in afmeting maar niet in prestatie. Men kijkt met uiterste verbazing naar het kleine ding. That’s your stove? Yes Sir! En ze bartsen allemaal hoofdschuddend in lachen uit. Crazy extranjeros!

BYE BYE GUATEMALA    WELCOME TO BELIZE 

Tweehonderd meter verder sluiten we een autoverzekering af en krijgen een sticker op de ruiten geplakt. We kunnen toch weer iets geruster te zijn. Belize oogt arm en de kramikkige woningen met rieten daken geven een vervallen indruk. Aziaten hebben hun rijstkorrels gevolgd naar hier en je ziet dan ook veel Chinese supermarkten,  groot in oppervlak en aanbod maar geen volk. Méér dan één kassa en één verveelde kassierster om af te rekenen is er dan ook niet.

Belmopan, is de eerste stad die we aandoen en het is ook de hoofdstad. Maar er is weinig te te zien. We rijden verder naar Dangriga vast besloten zowat elke weg te berijden van het kleine Belize (zoveel zijn er toch niet!)
De mensen onderweg zijn uiterst  vriendelijk en doen alle moeite om ons te helpen waar het kan. Mooi toch! Dangriga ligt aan de Caraïbische Zee en op een verlaten stukje strand zetten we ons enkele meters van de branding. Het wordt weer een prachtige nacht ….. of toch niet?

Afgelegde afstand   226 km
Totale afstand     44347 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.

 

BYE BYE GUATEMALA WELCOME TO BELIZE

DAG 237

Het is zondag en we maken er een luie voormiddag van.
Om 13h00 checken we uit. Even verder eten we vlug iets, lopen nog  langs wat kleine winkeltjes en stappen in de Landrover die mooi voor de deur van het hotel op ons staat te wachten. Met een slakkegang rijden we het uiterst gezellige en mooie Isla De Flores uit via de dijk die het met het vasteland verbindt. Tikal wordt onze volgende bestemming, wereldberoemd om zijn Maya site en vlak bij de grens met Belize.

Er is weinig verkeer en de weg is goed. De zon staat hoog boven ons en mijn linkerarm die steeds uit het raam hangt wordt bruiner en bruiner. Tegen de avond belanden we op de Maya site van Tikal. Aan de inkom worden we opgemerkt door twee Vlamingen die ons aanspreken. Ook een Nederlands koppel komt ons vervoegen. Ze hebben in Californië een oude VW kever gekocht voor 4000 US$ en waarmee ze naar Costa Rica reizen. We moeten allen even wachten en we maken er een leuke babbel van.  Na een half uur mogen we door en even later rijden we een grote groene grasvlakte op waar we zullen kamperen.  Ik parkeer de auto mooi onder de schaduwrijke bladeren van een grote boom en zet alvast de tent op. Het spaart me een reeks muggenbeten.
Morgen gaan we de veelbelovende Maya ruines bezoeken. Maar eerst nog eten koken in onze keuken. ‘t Is te zeggen bij ons betekent ‘keuken’ eigenlijk de motorkap van onze Landrover. Heb ik al niet gezegd dat we héél basic reizen?

Afgelegde afstand        64  km
Totale afstand        44119 km