DAG 219

Onze eerste nacht in het beruchte Honduras zijn we zonder kleerscheuren doorgekomen maar dat geldt niet voor de kraan waar ik ‘s morgens water wil nemen voor onze watertanks. Die breekt bij het monteren van onze waterslang finaal af, waardoor het water de hoogte in spuit. Zo goed als kwaad krijg ik ze er terug op doch verwacht elk moment terug een fontein. We maken ons uit de voeten. Sorry!

We hebben geen autoverzekering kunnen afsluiten aan de grens en hebben ook geen hoop het ergens anders te kunnen doen.  Geen goed gevoel want je moet hiervoor echt je verstand op nul zetten. Gelukkig is er niet veel verkeer doch we vrezen politiecontroles die ons langs de weg kunnen zetten.

Honduras heeft een héél slechte reputatie maar de mensen zijn allemaal behulpzaam en vriendelijk. Het oogt niet gevaarlijk maar we weten wel beter en houden ons aan onze basisregels. Klein landje geprangd tussen Guatemala, Nicaragua en El Salvador ben je al snel de grens over als je misdadige daden hebt gesteld.

We ronden het mooie Lago de Yojoa en willen binnendoor naar de hoofdweg die ons naar de grens met El Salvador moet brengen.
De onverharde weg is echter slecht, barslecht. De GPS geeft voor Honduras alleen de grote  wegen aan en we rijden hopeloos verloren in een godvergeten en verlaten heuvelachtig gebied. De weg is een boswegel geworden en we hebben geen idee waar hij ons naar toe brengt. De heuvels blijven elkaar opvolgen en we geraken moeilijker en moeilijker vooruit.We besluiten om te keren en te proberen opnieuw de grote baan te bereiken. Niet simpel en een heuse omweg maar bekender terrein.  Het zand vliegt in het rond en omhult ons in dikke stofwolken. Ik wil mijn ruitenwissers opzetten en de sproeier laten werken om de voorruit proper te maken. Ik zet de schakelaar aan, de wissers werken even en blijven dan verticaal stil staan. We worden een zeer korte, lichte brandgeur gewaar. Daar gaan onze ruitenwissers! Ze doen niets meer.
We besluiten eerst terug op bekende terrein te geraken en vanavond het probleem uit te zoeken. Na oeverloos zoeken, gokken en fout rijden geraken we eindelijk terug op de hoofdweg. We passeren enkele politiecontroles doch deze zijn ofwel aan de overkant of ze zijn al met andere automobilisten bezig, één omzeilen we via de op en afrit van een benzinestation. Tot hiertoe hebben we geluk. Houden zo!

Het verloren rijden heeft ons veel tijd gekost, het is ondertussen is al avond geworden en een klein benzinestation vindt het geen enkel probleem dat we op hun parkeerplaats de nacht doorbrengen. Alléén stel ik die nacht vast dat het station gesloten is, géén bewaking heeft en wij in feite duidelijk zichtbaar, op pakweg 20m, van de hoofdweg staan. En dat in Honduras ???? Whoops!

PS. Als volleerde mechaniekers(????) krijgen we de ruitenwissers terug aan de gang. Gelukkig niet het motortje maar een zekering had het begeven. Een nieuwe hebben we reserve, dus vlug geplaatst en alles werkt weer. Pak van mijn hart!

Afgelegde afstand       311 km
Totale afstand        41767 km