DAG 207

Na een gezamenlijk ontbijt nemen we afscheid van Wolf en Heidi. Ook zij zullen ons nog lang bijblijven. Thank you very much, we enjoyed it. We hebben al zoveel fijne mensen ontmoet op onze weg en er zó van genoten.

We boeken nog een uitstap in het regenwoud waar hangbruggen ons van de ene heuvel naar de andere brengen. Op de parking krijgen we bezoek van een neusbeertje, die eerst wat rond de auto loopt en dan parmantig de motorkap opwipt en met zijn neus aan de vooruit komt staan alsom te zeggen ‘ is’t eten nog nie gereed?’

We zijn beiden onder de indruk van de pracht van Costa Rica en het houdt maar niet op.
Terug naar de kust, naar Tamarindo. En wat voor een kust! Op slag willen we hier blijven hangen. We rijden de Landrover het strand op, zetten ons in de schaduw van wat bomen, stoeltjes buiten en de knalrode hangmat (gekocht in Paraguay) hangen we tussen de wagen en een boom.  Het strand is uitermate rustig, prachtig uitzicht en het weer is schitterend. Meer moet dat niet zijn. En terwijl jullie zitten af te zien in koude temperaturen van het donkere België, ingeduffeld in warme jassen en sokken, snoezen wij lekker lui op een wit strand en een turkooizen warme zee, blauwe lucht , lekker zonnetje en mini,mini bikinietjes. Afzien dat wij doen…. man,  dit is écht afzien!!!!!!!!

Afgelegde afstand  240 km
Totale afstand    40326 km