DAG 164

Isla Isabela.
Uitstap naar vulkaan Chico en Sierra Negra.
Met de bus rijden we een 45 minuten  naar de highlands. We staan blijkbaar voor een forse wandeling van 16km op moeilijke ondergrond. Klimmend, dalend en slijk. Oei! Hier heeft niemand ons over ingelicht. We beginnen echter mét rugzak aan onze lange wandeling over de door de gids beschreven uiterst moeilijke route. Hebben we hiervoor nog conditie? We zien wel. Het weer ziet er niet echt schitterend uit, wat mistig maar het is nog vroeg dus dat kan alsnog vlug veranderen. Ook nu weer een klein gezelschap, twee meisjes van Taiwan, een Deens koppel, Deense man en Deense arts, iemand uit Florida, twee Engelsen en wij. De weg is licht hellend, de ondergrond zand om daarna te veranderen in los vulkanisch gesteente en sterk stijgend en dalend. Sierra Negra wordt beschouwd als de op één na grootste vulkaankrater ter wereld. We staan op de rand van de krater en zien…… niets. Nada niente! De mist speelt ons parten!  Op de terugweg dan?

De wandeling gaat verder naar de vulkaan Chico een parasitaire krater gelegen aan de noordflank van de Sierra Negra. De omgeving van vulkaan Chico ziet er uit als een doods maanlandschap. Geen leven! Grillige lavatunnels en rotsformaties zover het oog reikt uitlopend naar de Stille Oceaan. Plots klaart de lucht even op en geeft ons een wijd uitzicht tot de horizon. Uiterst mooi maar eentonig van kleur . Doodse stilte ook. En dan trekt alles weer dicht en begint het zowaar te regenen.  De meeste van ons zijn in T-shirt en Shana zelfs op haar sandalen (???).  We dalen de hoogte af, eerst lava ondergrond met losse scherpe stenen daarna … neen toch zowaar slipperige modder! En maar regenen! Kletsnat worden we én koud. Vulkaan Sierra Negra zegt foert tegen ons en laat geen glimp van zijn krater zien. Is hij er wel? We zetten onze lange en natte weg terug toch schrikkend van onze blijkbaar sterke conditie. We geven beiden geen krimp en wandelen zonder problemen in de regen, de modder én de koude mét rugzak ( met ipads en fototoestel maar geen regenkleding) de 16 km af. No sweat!
Organisatie op Isla Isabela steekt blijkbaar zo nauw niet. Het busje dat ons moet oppikken is 20 minuten te laat en laat ons ijskoud wachten. Hij kan naar zijn fooi fluiten!

We worden uiteindelijk net op tijd afgezet aan onze hostel, kletsnat snel onze bagage pakken en wandelen vliegensvlug de 1 km af naar de ferry (speedboot) voor een ruwe tocht terug naar Santa Cruz. Gelukkig schijnt de zon terug en de wind in de boot droogt ons snel op. Droogkast eerste klas!

We willen een warme douche en zoeken ons een andere slaapplaats mét aqua caliente (warm water)! Het werkt nog ook. Zalig!
Onze laatste avond op Galápagos Islands en waar kunnen we dat beter vieren dan in … Isla Grill. Men herkent ons al en we worden uiterst vriendelijk bediend. En het eten? Nog steeds super!

Afgelegde afstand        0 km
Totale afstand     34586 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.