Archive for December 6th, 2014

KANTJE BOORDJE

DAG 159

05h50! Vroeg uit de veren. Er is zóveel te zien en de eerste uitstap meldt zich aan. We worden opgehaald in een uiterst snelle speedboot. De groep is klein, 10 personen plus de kapitein,gids en duikinstructeur voor de duikers en zo zal het altijd zijn.  Wat je ook bezoekt op de Galápagos Islands, telkens gebeurt het hier met kleine groepjes. Nergens géén toeristische overrompeling.  Zelden komen de groepen elkaar tegen. Uiterst goed geregeld. De eilandbewoners beseffen op welke parel ze zitten, zijn uiterst zuinig op hun erfgoed en regelen slechts beperkte toegankelijkheid.


Cerro Brujo,
langwerpige kale rots in de Stille Oceaan met een stuk waar men door kan zwemmen. We springen samen met de gids van de boot af en snorkelen langszij de het mini eilandje. Kleurige vissen zwemmen alom rond en kijken ons nieuwsgierig aan.  Zoveel verschillende soorten, de één al groter dan de andere. Soms zwemmen ze alleen, soms in scholen van enkele honderden en lijkt de bodem een wiebelende massa. Piepkleine visjes gaan ons vooraf alsof ze de weg willen tonen. We kijken onze ogen uit terwijl we langzaam voortzwemmen. Na een uurtje doet de gids teken hem te volgen en zwemt naar een tien meter brede doorgang die uitgeeft op de andere zijde van het rotsmassief. De stroming is sterk en we moeten behoorlijk kracht zetten om vooruit te komen. En daar gaat het plots mis met me! Ik maak de fout, méér oog hebbend voor de dingen onder me dan boven me, te dicht tegen de wanden te zwemmen. De oceaan staat al wat ruw en de terugslag van de golven tegen de wanden samen met de sterke stroming maakt het voor mij plots gevaarlijk. Water stroomt herhaaldelijk in de luchtpijp van de snorkel en belet me voldoende zuurstof in mijn  longen te krijgen. Ik tracht me naar het midden van de doorgang te bewegen maar door het gebrek aan lucht en intense hoestbuien van het binnengekregen zeewater lukt het me niet. Ik neem de snorkel uit de mond en tracht alsnog zuurstof binnen te krijgen. Djeezes! Niet simpel meer. Telkens ik mijn mond opendoe guts het water binnen. Ondertussen duwt de oceaan me terug vanwaar ik kwam. Ik voel dat ik uitgeput begin te geraken en wil me met de stroming laten terugdrijven naar het begin van de doorgang , het rustige water om te recupereren. Plots voel ik iemand mijn arm mijn vastpakken. De gids trekt me langzaam door de golven naar de boot. Dit ankerpunt laat me toe opnieuw rustig te kunnen ademen. Oef! Even een uiterst moeilijk moment. Dank U wel!

Vandaar verder naar Kicker Rock  en  Puerto Grande op het menu. De eerste eerst. Het is een kale gespleten rots die hoog uit de oceaan oprijst. Paradijs voor snorkelen én duiksport. Samen met de gids springen we het toch ietwat koude water in voor een snorkeltocht van pakweg opnieuw één uur langs de zijkanten van de rots. Het water is wat ruw maar het uitzicht blaast ons compleet weg.  Ook hier schieten zeehonden speels voor ons voorbij, onder ons verplaats zich een school rays of roggen als een sierlijk ballet met hun trage golvende bewegingen. Zó mooi man! En het houdt maar niet op. Supergrote schilpadden komen ons gezelschap houden en rechts van ons iets lager ……. my God … sharks, de Galápagos sharks! Gelukkig vallen ze geen mensen aan. Duizenden vissen zwemmen onder, boven en naast ons. Sommigen zó nieuwsgierig dat ze vlak voor je masker komen zwemmen en je verwonderd aankijken.. Alles is zo overweldigend dat we zo nu en dan toch ons hoofd even boven water moeten steken om te kijken of we wel de juiste richting uitgaan.

Puerto Grande. Magisch stukje idyllisch strand waar we aan wal gaan. We wandelen wat rond op het verlaten uiterst mooie strand geplaagd door stekende vliegen die afkomen op onze natte benen. Duizenden schelpen liggen hier op dit paradijselijk stukje natuur, een uitzicht op de oceaan waar je stil van wordt.
En daar is hij plots! Wat? Wat? De boobie! Neen, niet wat U nu denkt maar de blue footed boobie, een vogel met onwaarschijnlijke turquoise pootjes. Onwijs schattig!

De snelle boot brengt ons tegen 17h00 terug naar Isla Cristobal,  moe van al het snorkelen én de gezonde zeelucht. We kuieren nog even langs de winkeltjes, eten iets en haasten ons naar bed. We zijn al op van héél vroeg.

Afgelegde afstand        0 km
Totale afstand     34586 km