DAG 142

 We stijgen terug naar 4500m. Dus nog steeds de bergen niet uit! Ons record is 5039m en de kans bestaat dat we in Ecuador een berg over moeten van meer dan 6000m tenzij hij ondertunneld is.

De weg wordt een beetje eentonig. Bochten, bochten en bochten, er wil maar geen einde aan komen. Dan bereiken we eindelijk de Nasca Lines.  Ze strekken zich uit links en rechts van een drukbereden asfaltweg. Mysterieuze lijnen, uitgetekend in het zand en daterend uit de pre-columbiaanse tijd. De figuren en lijnen zijn zó groot dat men moeilijk kan begrijpen hoe ze werden aangebracht zonder zicht vanuit de hoogte. Hiervoor moest geometrische kennis aanwezig zijn. Vanop een uitkijktoren zien we de lijnen, de hagedis, de boom en de leguaan.  Deze laatste doormidden gesneden door de asfaltweg ( ???).  Indrukwekkend! De andere figuren doe je per vliegtuigje.

Even verder bezoeken we het Maria Reich ( 1903-1998) museum.  De archeologe en wiskundige heeft zowat heel haar leven hier doorgebracht om de Nasca Lines te bestuderen. De deur van het museum staat open maar aan de kassa zit niemand. We zijn helemaal alleen, wandelen het museum door en verlaten het zonder iemand te zien. Bizar! Neen, Shana, die mummie moet je echt laten staan!!!!!

De daling richting Lima is nu definitief. We rijden naar de kust. Na lange tijd gaan we terug de zee zien. De Stille Oceaan. Heerlijk! Hier hebben we echt naar uitgekeken. De hoogtemeter zakt stelselmatig naar 50 m. Dit is heel lang gelden!

Afgelegde afstand      482 km
Totale afstand       32050 km