DAG 140

03h45 Alarm loopt af. Tijd om op te staan. Het is nog donker!

De trein vertrekt stipt op tijd en we zitten in een wagon enkel bedoeld voor toeristen. De lokale wagons, minder fraai, zijn véél goedkoper maar niet toegankelijk voor ons. Vijfendertig jaar geleden was dit anders en zat ik midden tussen de Peruanen en hun schapen in hetzelfde treinstel. We stoppen in Aguas Calientes. Laatste stop vóór Machu Picchu en verzamelplaats van hotels, restaurants en souvenirwinkeltjes. Van hieruit gaat het met de bus. We kopen onze bus-en toegangstickets. De beklimming van de Huayna Picchu  2700m hoog is reeds lang op voorhand volgeboekt. Het is de berg die hoog boven de Inca stad uittoornt. De Machu Picchu Mountain daarentegen kan wél beklommen worden. Deze is een 300m hoger dan de Huayna Picchu en heeft eveneens een magistraal uitzicht op de verborgen Inca stad. Maar eerst de Machu Picchu stad zelf vooraleer ze overspoeld wordt door drommen toeristen. De bus brengt ons naar boven , dan nog een korte wandeling en daar is ze!

De verloren Inca stad ligt op een hoog plateau omgeven door hoge bergtoppen en diepe kloven. De omgeving bekijkend kan je aannemen dat de stad pas in 1911 ontdekt werd. De ruïne is mooi bewaard gebleven en zijn spectaculaire ligging maakt het geheel tot iets magisch.
Het is mistig, zo vroeg, doch de zon priemt algauw door de wolken waardoor de stad zich in al haar glorie laat bekijken. Er zijn nog niet veel bezoekers en het lukt ons nog foto’s te trekken zonder verstorende toeristen. We wandelen de hele site af, hier en daar meeluisterend naar de anderstalige gidsen om zo de historiek  van de verborgen Inca stad te begrijpen. Tegen de middag wordt de massa groter en groter. We eten op een rustig plekje onze boterhammetjes op en genieten van de locatie en het mild middagzonnetje.

Met spijt heb ik de Inca trail moeten laten aangezien deze reeds sedert juli 2014 (!)is volgeboekt. Onze manier van reizen laat plannen niet toe vandaar géén Inca trail. Ook de Huayna Picchu is reeds lang volgeboekt. Blijft over de Machu Picchu Mountain en …… die hebben we nu wél geboekt. Alléén …… wil men ons niet meer toelaten omdat we een half uur te laat aan de inkompoort staan. Kleine lettertjes op algemeen inkombiljet. We praten over en weer, maar de dame wil ons niet toelaten. Ik wordt het beu, heb er voor betaald en vraag een verantwoordelijke. De toon verandert en indien we voor 13h30 terug zijn van de top wil men alsnog een uitzondering maken. De top is niet niks, hoger dan de meer bekende  Huayna Picchu en trappen tot zogoed als bovenaan. We kunnen onze conditie moeilijk inschatten. Kunnen we dit wel aan? Bijna 5 maanden reizen onder niet altijd makkelijke omstandigheden, geen volwaardige maaltijden, zelf behoorlijk wat vermagerd. Wat kunnen we nog?
We trekken met een rugzak van 10 kg de berg op. Hoger en hoger, trappen en nog meer trappen. De regen die komt aanzetten verwelkomen we van harte met onze bezwete lijven. Hoger….hoger… nog een stap…. nog een…. Er komt geen einde aan. We kijken naar de andere berg, de Huayna Pïcchu, en zien ons geleidelijk stijgen om dan hoger uit te komen.  We hebben beloofd op tijd terug te zijn en willen de mensen geen moeilijkheden bezorgen. Kort voor we de top bereiken, keren we terug. Moeilijk, een beetje genekt door bureaucratie, maar beloofd is beloofd. Moe, maar uiterst tevreden omwille van de bewezen kracht die ons nog rest dalen we de hoge berg terug af. We zijn op tijd!

In de loop van de namiddag keren we met de bus  terug naar het treinstation voor ons retourticket. Géén tickets meer! Pas de volgende dag! Neen toch! Gelukkig verwijst men ons naar een ander kantoor en daar mept men ons met prijzen tot 100US$ voor een ticket van 2 uurtjes. De laatste trein is echter de goedkoopste(?) , vertrekt om 21h30 , en we besluiten deze te nemen.
Om tijd te doden, slenteren we enkele malen door het toeristisch bolwerk, drinken op Happy Hour een dubbele Pisco Sour voor de prijs van één en besluiten uitgebreid te dineren in een volstrekt verlaten doch chique restaurant. Volledige bediening en keuken, toch zowat een 10 man, staan volledig en alleen tot onze beschikking.Mooi!
Het eten is voortreffelijk en gezellig warm bij een grote, brandende open haard genieten we van onze maaltijd.  De lange dag heeft ons echter klein gekregen en met piepoogjes stappen we uit de trein. Het is middernacht en door de verlaten straten van Ollantaytambo  keren we te voet naar onze auto terug. Nog even de tent….. en dan …..

Afgelegde afstand         0 km
Totale afstand       31213 km