DAG 114

Het heeft de ganse nacht stevig geregend en hier en daar heeft het hotel een lek.
Alvorens uit te checken vervang ik de luchtfilter van onze Defender in de hoop de motor soepeler te laten draaien. De filter zit boordevol zand. Het moeilijk starten en de rookvorming blijft echter. We rijden de twee kilometer naar het centrum en gaan op zoek naar een beter restaurantje. Terwijl Shana een schooltje bezoekt en tegen elke verwachting in uiterst keurig en vriendelijk wordt ontvangen vergaap ik mij aan het Boliviaans leven. De kleine vrouwen lopen in hoepelrokken rond, bolhoed schuin op hun  hoofd en dikwijls een kind in kleurige draagdoeken op hun rug. Ze vormen een duidelijk contrast met de jeugd in hun schooluniformen en hun gsm’s in de hand. Oud en nieuw maar wat een immense kloof tussen beiden. Bolivianen hebben een donkere huid, zijn wat stug maar het belet ons niet uiterst vriendelijk tegen hen te zijn en zowaar soms een groet of glimlach terug te krijgen. Gemakkelijker verkregen in de steden dan er buiten.

We bezoeken een kerkhof van treinen gelegen op een….. vuilnisbelt. De treinen zijn een weinig inspirerende,verroeste hoop metaal en ik heb geen goed gevoel van de omgeving. We zijn er helemaal alleen  en het geeft me geen veilig gevoel. Géén risico’s nemen, dus vertrekken we. In het centrum eten we nog een stevige en lekkere maaltijd en geraken aan de praat met 3 meisjes uit België. Backpackers! Zij gaan richting zuid, wij naar het noorden. Leuke babbel en altijd tof om wat informatie uit te wisselen. We wensen hen een goede reis!

In de namiddag rijden we met onze rookpluim naar Potosí doch bezoeken onderweg nog even Pulacayo, een oud zilver mijnwerkersstadje incl. treinmuseum. Leuk!
De weg naar  Potosi overtreft onze verwachtingen. Een mooi aangelegde, nieuwe asfaltweg die ons door een sprookjesachtig berglandschap voert dat achter elke bocht een andere gedaante aanneemt. Zo mooi! Maar ook zó woest met grillige bergen, telkens in andere kleuren, onverwachte hoge zandduinen, diepe canyons telkens verrassend uit de hoek komend. Dit is onwerkelijk!  Enig minpunt zijn de gigantische elektriciteitsmasten die dit prachtig stukje natuur ontsieren. Pluche lama’s in enorme kuddes langs de wegen maar achter elke bocht vormen ze een gevaar. De dieren lopen vrij rond, dus ook op de weg. Herhaaldelijk moeten we in de remmen. De zon begint onder te gaan en komende vanuit Uyuni met een temperatuur tussen de 30° en 40°C belanden we in T-shirt in de sneeuw even voor Potosí.  Te gek voor woorden! Niet alleen op de weg maar ook auto’s rijden besneeuwd rond.  De mijnwerkerstad is op twee heuvels gebouw en de steile straten maken het zoeken naar een hostel niet eenvoudig. Het is donker en we worden door de  mensen van het kastje naar de muur gestuurd.

Niet leuk! Parkeren op straat is geen optie, wegens onveilig én geen mogelijklheid. De eerste hostel die we uiteindelijk vinden heeft een afgesloten parking waar we op 2cm hoogte ná juist niet in kunnen. De eigenaar verwijst ons gelukkig door naar een andere en pleegt hiervoor zelfs een telefoontje. Ze zijn niet allemaal onbeleefd.  De parking hier is ruim en groot en de prijs is zeer schappelijk zelfs voor wat we enkel kunnen krijgen….. een suite. Twee grote bedden én salon met een drie-, twee-en twee éenzitten mooi afgescheiden door gedrapeerde gordijnen, uiterst mooi afgewerkte badkamer. Welwillend dompelen we ons onder in deze totale onverwachte en voor ons schaarse luxe. We zeggen niet neen!

Afgelegde afstand         196 km
Totale afstand           28068km