DAG 106

 San Pedro de Atacama, een klein sympathiek oasestadje in het hart van de Atacamawoestijn. Trekpleisters voor toeristen en backpackers, sfeervol, mooi stadspleintje en onwaarschijnlijk mooie authentiek gebouwd kerkje. Dit laatste is spijtig genoeg in restauratie en niet te bezichtigen.  De kerk en vele huizen zijn nog in adobe opgetrokken, een bouwmateriaal van water, zand, klei, mest en stro. Geen drukte hier, iedereen loopt er uiterst relaxt bij en wij ….. moeten eerst een garage vinden. Een benzinestation geeft ons het adres en de garagist blijkt een uiterst vriendelijke Chileen te zijn met Italiaanse roots. Neen, we spreken geen Italiaans!

In afwachting van de herstelling wandelen we ontspannen door de kleurrijke straatjes, met zijn souvenirwinkeltjes en restaurantjes. Overal worden excursies aangeboden naar de prachtige omgeving. Maar dit is niet aan ons besteed, wij rijden zelf overal naar toe.We hebben weinig honger maar drinken des te meer.

Vier uur later is de klus geklaard en blijft de diesel waar hij moet blijven. We nemen afscheid van de vriendelijke man.
Shana is terug fit en in de namiddag rijden we in de richting van de Geisers El Tatio. Als je alles zelf regelt kan je natuurlijk voor verassingen komen te staan en dat gebeurt nu ook.  Ver buiten het stadje komen we aan een tweesprong met een richtingsaanwijzer El Tatio naar beide kanten. De bestemming is ok maar welke richting moeten we uit? We besluiten de rechtse te nemen. Wat blijkt….. foute keuze. De weg stijgt langzaam en wordt slechter en slechter. Het uitzicht daarentegen is meesterlijk.. We bereiken het voor ons althans voorlopige hoogste punt nl. 4523m. De vulkanen Licancabur, Putana en Apagado,  prachtige, van die mooie puntige, toren onwaarschijnlijk nog hoog boven ons uit. De slechte weg speelt ons parten en vraagt enorm veel tijd. Het is ondertussen donker geworden en we zitten nog steeds in de bergen.

Laat op de avond komen we aan bij de inkom van het park El Tatio. Het is ijskoud buiten maar wij stappen, tot grote verwondering van de ingeduffelde parkwachter, uit de wagen in onze zomerkleding vanuit het hele warme San Pedro de Atacama. We mogen overnachten op de parking, staan er helemaal alleen tot er een busje ons gezelschap komt houden. Een koppel, hij is Argentijn en zij Hongaarse. We worden prompt uitgenodigd voor een maaltijd en hij blijkt een computerprogrammeur te zijn die in zijn busje werkt terwijl hij reist. Tof zeg! Het wordt geen stuk in de morgen vermits we om 05h30 moeten opstaan.  De geisers zijn actief tussen 06h00 en 08h00 dus wij ook.

Afgelegde afstand    102 km
Totale afstand      26739 km

 

Zet cursor op foto en druk < of > voor vorige of volgende.