Archive for September 23rd, 2014

One of my dreams comes true… Easter Island or Rapa Nui.

DAG 85

One of my dreams comes true… Easter Island or Rapa Nui.

Gisteren om 21h00 lokale tijd ( Chileense tijd – 1h) landt ons vliegtuig op het verre Paaseiland. Te midden van de Stille Oceaan, pakweg 4000 km verwijderd van Santiago Chili en behorend tot de driehoek van de Polynesische eilanden, is dit vulkanisch eilandje slechts een eenzaam minuscuul spatje in de énorme uitgestrektheid van de blauwe Stille Oceaan. Met de vorm van een onregelmatige driehoek en een bevolking van amper 3700 inwoners strekt het zich uit over een afstand van 34km x 17km x 24km  en rijst het 3000m de hoogte in gerekend vanaf de zeebodem. Het eiland is één van de meest intrigerende ter wereld omwille van de méér dan 600 mysterieuze Moai beelden die het herbergt en de vele raadsels hieromtrent.

We werden afgehaald van de kleine vlieghaven door de chauffeur van de hostel incl. bloemenkrans van jasmijn. Heerlijk! De man was zo vriendelijk even langs een mini supermarktje te rijden zodat we wat aankopen konden doen. Tien minuten later waren we op onze bestemming. De hostel is basic maar heeft wel uitzicht op de oceaan. Super!
Moe duiken we onmiddellijk in de comfortabele bedjes.

We worden wakker van een kraaiende haan en maken ons vlug klaar om zo snel mogelijk de nieuwe omgeving te verkennen. De deur van onze kamer geeft uit op een tuin met patio, tafeltjes en stoeltjes met uitzicht op een fel blauwe Stille Oceaan. Je voelt direct die fantastische eilandsfeer. De lucht is hemelsblauw en de zon schijnt een weldadige 28°C. Zalig, na al de koude die we hebben mogen verduren.

Het enige dorpje van het eiland, Hanga Roa, ligt een 15 minuten terug en we wandelen de afstand langs de grillige vulkanische kust, nieuwsgierig rondkijkend. Paaseiland  of Rapa Nui is één nationaal park  en behoort volledig tot het cultureel werelderfgoed van Unesco. Het eiland, gevormd door zich opvolgende actieve vulkanen waarvan de eerste geschat wordt op zo’n 3 miljoen jaar geleden bezit vandaag nog steeds drie kraters. Naast deze vulkanische schepping staat het vol met de wereldbekende MOAI beelden. De eerste zien we opdoemen op ons pad langs de kust, groot en star voor zich uitkijkend. Onze eerste echte kennismaking. Héél, héél indrukwekkend!

Hanga Roa is klein en heeft een main street met een aantal zijstraten. Hier woont zowat de ganse bevolking van Paaseiland. De sfeer is ontzettend ontspannen en leuk om te zien. Alles is zowat te vinden in de hoofdstraat en we duikelen een tourist information center binnen. We willen géén georganiseerde tour en besluiten een scooter te huren voor drie dagen om op eigen tempo het ganse eiland te verkennen. Zoals reeds gezegd is het eiland klein waardoor je, waar je ook kijkt, bijna altijd de volstrekt lege en supermooie Stille Oceaan ziet. De kustlijn is uiterst grillig omwille van de vulkanische oorsprong, adembenemend mooi, je ziet letterlijk hoe de gloeiende lava destijds verstilde in het water. Het landschap is licht glooiend, groen doch boomloos.
Zó klein, zó mooi, zó verloren in een onmetelijke oceaan!

Met Shana aan het stuur, ik achterop  en een duidelijk plan rijden we naar Orongo. Onderweg kopen we tickets voor het nationaal park. In Orongo, langs de kust en in de schaduw van de vulkaankrater Rano Kau staan 54 uiterst primitieve, lage ‘huisjes’ slechts bestaand uit opeen gestapelde platte stenen waar in vroegere tijden de oorspronkelijke bevolking tijdelijk in woonde. De uitgedoofde krater is heel groot en biedt een panorama aan flora en een uniek zicht.
We rijden richting Tongariki ondertussen stoppend aan Vinapú, Vaihú/Hanga te’e en Akahanga. Overal zie je de rijzige Moai beelden. Veel liggen met hun neus plat op de grond en hebben geen weerstand kunnen bieden aan de oceaanwinden en de erosie van de tijd. Ze staan of stonden allemaal met hun rug naar de zee. De beelden zijn groot, de grootste is 21,5m en ontzettend zwaar. In Tongariki keren we terug echter niet zonder de rij befaamde en in alle publicaties opduikende rij Moai’s te bezoeken. Ze staan op een platform, Ahus, heel indrukwekkend naast elkaar met hun rug naar de oceaan gericht, de één al wat meer verweerd dan de andere, hun stenen blik indringend richtend over de prachige omgeving.  Deze Ahus werden soms gebruikt als grafheuvels. Men is het er over eens dat de beelden goden of overleden stamhoofden voorstellen. Je wordt er zowaar stil van! Gewoon schitterend! Zó mysterieus. Zó fascinerend!

 We zetten de foto’s met veel plezier op de blog. Geniet ervan!

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende.