Archive for September 6th, 2014

Hola Chili, volveremos!

DAG 68

Onze laatste uren in Ushuaia brengen we door met het reserveren via internet van ons verblijf op de Paaseilanden, een oude droom van me en vanuit Santiago Chili goedkoper dan vanuit België. We boeken een vlucht op 22/9 en een retour op 26/9. De Paaseilanden zijn niet zo groot, pakweg  een 34 km van het ene naar het andere einde.  Vijf dagen lijkt ons meer dan genoeg. Het lukt ons ook lokale accomodatie te pakken te krijgen, dus we zitten goed. Alleen moeten we uiterlijk op 21/9 in Salvador zijn, de hoofdstad van Chili. Dit betekent dat we een 4600 km moeten overbruggen exclusief de kilometers  naar de bezienswaardigheden. Moeilijk in te schatten maar desnoods moeten we maar een tandje bijsteken. We zien wel.

Kort na de middag rijden we, toch met spijt ,weg uit het gezellige Ushuaia, richting grens Argentinië – Chili. We trachten nog een tocht te maken met sledehonden doch stellen vast dat er te weinig sneeuw ligt. Kort na ons vertrek belanden we terug in een dichte mist die ons noodzaakt bijna stapvoets te rijden. Het zicht bedraagt slechts enkele meters en iedereen rijdt met zijn 4 pinkers op. De weg naar het grensstadje San Sebastian mag net als voordien opgenomen worden in de analen van meest belabberde zandweg. Gelukkig regent het niet maar het is ondertussen al wel donker geworden. De Argentijnse grenspolitie doet niet moeilijk  en het papierwerk verloopt vlot. Zestien kilometer zwaar ploeterwerk verder ( Argentijnen en Chilenen gaan echt niet door één deur en gunnen elkaar geen aangelegde weg) staan we bij de Chilenen. Het is steenkoud en onze ijskast is ruim voorzien van eten dat we niet mogen overbrengen. We laten het er gewoon in, doch de schrik slaat ons op het hart wanneer een politieagente plots met een hond afkomt. Oei. Die gaat ons eten misschien vinden. We moeten de autodeuren openen en de hond loopt snuffelend rond, gelukkig niet voor eten maar voor drugs. Het beest vindt niets dus we mogen beschikken…. met joepie ons eten. Dus geen droog broodje vanavond zoals de vorige keer.
Hola Chili, volveremos! ( we are back) !

We rijden verder richting Porvenir en genieten in het helder maanlicht opnieuw van het mysterieuze Tierra del Fuego. Ruwe diamant met zijn enorme hoeveelheid littekens veroorzaakt door het gure, extreme weer, ruig en nauwelijks ontgonnen. Hier ligt het half verzonken einde van het Andes gebergte.De naam Tierra del Fuego of Vuurland  is ontstaan doordat Westerse zeevaarders de talloze vuren zagen waaraan de lokale bevolking zich toendertijd verwarmden.
Enkele kilometers voorbij Porvenir ligt Bahia Chilota. Vlakbij  de aanlegkade van de ferryboot parkeren we de auto en stellen de tent op. Morgen om 15h30 vertrekt hij naar Punta Arenas,de grootste stad van Chileens Patagonië.

Ik heb sedert Ushuaia een infectie opgelopen aan mijn rechterpink die nu de afmetingen heeft gekregen van mijn duim. Een apotheek heeft me opgedragen in de zwelling te prikken en daartoe een dikke naald verkocht. De zwelling zit rechts op de pink dus om zelf te prikken niet evident.
Shana!!! Na enige aarzeling en een korte zéééééér belangrijke voorbereiding drijft Shana de dikke naald behoorlijk diep in het vlees, waarbij ik bijna mijn hoofd dwars door het dak stoot. Auch!! Bij het opbergen diezelfde avond van het fototoestel in de cubbybox (een afsluitbare, metalen opbergbox tussen de voorste zetels) valt het deksel op Shana’s pink van haar linkerhand en ramt er een stuk vel af. De klap is intens en zij schreeuwt het uit van de pijn. Enkele minuten later zitten we in de tent , allebei met onze pink omhoog. Zéér dat dat doet!
Klaar om te gaan slapen horen we iemand roepen buiten de tent. Een in matroospak geklede jonge man, van de op 25m verder gelegen marinepost, biedt ons gratis koffie, water en toilet aan. Mooi toch!

Afgelegde afstand              453  km
Totale afstand                17649 km