DAG 57

Het geluk is aan onze kant. De gok op beter weer loont zich. De ochtend brengt ons, in plaats van druilige regen, een machtige blauwe hemel en een zon die haar eerste licht van de dag op ons laat schijnen. Super!
Het informatie bureau, 300 m van onze hostel, laat ons weten dat de meeste wegen zijn opengesteld, modderig maar zeker berijdbaar door onze 4×4. Zo beginnen we, uiterst nieuwsgierig, aan onze grote rondrit van het schiereiland en national park Península Valdés, paargebied van walvissen en orca’s. Voor we echter vertrekken zien we vanaf de hoofdstraat van Punta Pyrámides, die uitgeeft op de baai, onze eerste walvissen spuiten. We klimmen wat hoger en overal zien we ze opduiken. Traag en statig steken ze hun enorme koppen boven water en duiken dan langzaam onder het wateroppervlak. Ontzettend ontroerend! Zo’n unieke en machtige dieren! Shana is in alle staten, loopt van links naar rechts roepend van enthousiasme en haar fototoestel klikt in sneltempo. Op een natuurlijk gevormd plateau aan de rand van de branding zit een ganse kolonie zeehonden en zeeleeuwen. Je ruikt ze van ver, een zilte zeegeur. We rijden naar het meest noordelijke punt van het schiereiland nl Punta Norte. Onderweg in de uitgestrekte pampas zien we weer volop lama’s en schapen. De weg is een gravelroad die eigenlijk door de veelvuldige regens veranderd is in een modderweg. Link door zijn spoorvorming en gladheid. Soms schuiven we behoorlijk schuin maar het lukt ons zonder problemen onze bestemming te bereiken. Het enorme strand ligt er verlaten bij, enkel de brekende golven beroeren het zand. Plots zien we vlakbij een enorme hoop liggen. Het blijkt een zeeolifant te zijn, bij ons zeggen ze een  zeekoe. Het enorme beest van wel 4000 kg ligt uitgestrekt op het strand. Blijkbaar komen ze hier paren en uitrusten van hun maandenlange zoektocht naar eten op zee,  Het is echt een enorme kolos. De weg langs de kust die ons naar Punta Cantor moet brengen is afgesloten wegens te gevaarlijk. Via een omweg bereiken we toch onze bestemming.. Een smal wandelpadje  in de duinen loopt parallel aan het strand. Het uitzicht op deze brok ruwe natuur is adembenemend mooi.. Hier en daar zie je logge zeekoeien languit op het strand liggen. En daar zijn ze, onwezenlijk mooi, een honderdtal pinguïns. Ze staan allemaal te samen, strak in het pak alsof ze naar een galabal moeten. Het zijn mannetjes die blijkbaar wachten op vrouwtjes die nog moeten arriveren. (Tiens, waar heb ik dat nog gehoord!). Ook Punta Delgada blijkt niet berijdbaar, maar we hebben vandaag al zoveel moois gezien dat onze dag niet meer stuk kan.  Terug in Puerto Pirámide is het donker. De maan is zowat geheel verduisterd, enkel een héél small randje helemaal onderaan licht op. De lichte kant staat bij jullie! Bedankt!

Afgelegde afstand        344 km
Totale afstand          14180 km

Zet cursor op foto en klik < of > voor vorige of volgende foto.