DAG 35

Kilometerdag.
De auto is van buiten niet meer om aan te zien. Een maand in weer en wind, op alle mogelijke wegen heeft hem grondig vuil gemaakt.  We stoppen opzij van de weg bij een lavo jato, een carwash. Nog nooit heb ik een wagen zo grondig weten wassen als daar. Vier mensen zetten zich aan het werk met schuim, waterspuit, doeken en maar kuisen, opnieuw en opnieuw, tot de wagen blinkt als een spiegel en dit voor omgerekend 7 €. Het lijkt wel of hij nagelnieuw uit de showroom komt gereden. Tot hiertoe hebben we nog geen problemen gehad met uitzondering van onze Garmin GPS 278 C waarvan de batterij het stilaan begint op te geven. Aangezien het een oud model is lijkt het onwaarschijnlijk ooit nog een batterij te vinden. Jonathan, misschien kan jij bij Garmin horen of de batterij nog verkrijgbaar is, zo niet zullen we genoodzaakt zijn een nieuwe GPS aan te schaffen. Niet zozeer om onze weg te vinden, doch het is handig om diesel te vinden, hotels ….

Vandaag willen we aan de poort staan van Brasilia, de vroegere hoofdstad van Brazilië.  Halte om de blog aan te pakken, hotelletje te boeken, douches nemen…maar eerst er geraken.
Shana is ondertussen beginnen te dromen van de bij ons verdwenen Volkswagen busjes die je hier met drommen ziet rijden, zelfs nieuwe. Dus ik vermoed dat deze hier nog steeds worden geproduceerd. Mooi om in te richten voor allerhande reisjes. Ook de Volkswagen kevers zijn hier stevig vertegenwoordigd.

Vandaag is het zoals reeds gezegd weer kilometerdag en moeten we in onze Nederlandse taal toch iets bijstellen. Wat is groter dan groot, groter, groots, megagroot, bangelijk groot, mega bangelijk groot, oneindig groot…?
We leven in een klein landje België, zo’n beetje Madurodam formaat, met het gevoel van sardienen in een blik. Opschuiven aub!
Hier in Brazilië heeft groot een andere dimensie, het krijgt iets goddelijks, iets onvatbaar, iets onwezenlijk.
We rijden op de BR-020 richting Brasilia en kijken naar al dat onbegrijpbaar groot. Laat me even de omgeving schetsen. We rijden dus op een éénbaansvak recht voor ons uit. De weg loopt in rechte lijn lichtjes stijgend naar de horizon en maakt in de horizontale rechte lijn van die horizon  een kleine inkeping waarin hij verdwijnt. De lichte stijging geeft de indruk dat je telkens de wolken wordt ingeleid. Wanneer je dan telkens die horizon eindelijk  bereikt ontplooit zich opnieuw hetzelfde beeld van de weg. Steeds rechtdoor in rechte lijn, uren aan een stuk. Maar het inerte beeld van de weg staat in schril contrast met zijn omgeving. Telkens die horizon voorbij, krijg je een nieuw beeld. Het begint met aangeplante bomen,anderhalve meter van elkaar geplant, en waarbinnen de magere kruin licht en lucht genoeg krijgt. Vrachtwagens staan aan te schuiven om de stammen, ontdaan van hun takken, te vervoeren. Een beeld dat blijft duren, niet alleen langs de weg maar ook het landschap in. Zover het oog reikt. Groter dan…… juist ja!
Dan zie ik voor de eerste keer in mijn leven échte katoenplantages, waarvan de zaden van de struiken, rijp openspringen en een toef witte katoen tevoorschijn toveren.  Zover het oog reikt. Groter dan …. juist ja! Het lijkt wel een winterlandschap bij 30°.  Zo’n toef voelt aan als watten, extreem zacht. Machinaal worden de toefen geplukt, samengeperst in grote balen en omwikkeld met een gele folie. Letterlijk duizenden balen liggen op de velden te wachten op transport. Zover het oog reikt. Groter dan ….. juist ja!
We zien immense fata morgana’s die de stammen van de bomen doen verdwijnen en de kruinen als eilandjes laten drijven in de zinderende lucht. Mooi man! Groter dan …. Juist ja!
Zo’n vlakte langs de weg, brengt ook andere dingen teweeg. Uit de hand gelopen bermbranden, hoog oplaaiende vlammen, door niemand geblust maar die ook hele flanken van bergen kaal branden. Dan krijgen we de savannas met hier en daar zo’n schaduwboom, groter dan…. juist ja!  Moest het niet omwille van die grijze asfaltweg zijn en het ontbreken van wilde dieren, ik zou zweren in Masai Mara National Park te zijn in Kenia.
Ben ik de geoogste velden vergeten, met hun duizenden balen hooi, opgerold als rolmopsen? Groter dan … juist ja! Man,oh,man wat voelde ik mij nietig en klein in al deze onmetelijkheid.

PS. Rijk aan al die grootsheid moet ik toch opmerken dat dat tentje van ons……hoe definieer je kleiner dan klein….. juist ja!

Afgelegde afstand        587 km
Totale afstand            6.845 km