DAG 32

Onze eerste maand van onze roadtrip Ushuaia-Alaska zit er op. Shana wil nog niet naar huis gaan. We hebben er nog steeds zin in en kijken telkens uit naar wat de volgende dag ons brengt.
Tegen de middag bereiken we eindelijk Lençóis., dorpje gelegen in het Nationaal Park Chapada Diamantina 154.000 ha tropische bossen en watervallen. Op deze plaats werd vroeger diamant ontgonnen, hierna trok de bevolking weg waardoor fauna en flora zijn herstelbeweging kon aanvangen zonder belemmering.

Lençóis, gekleurd mini dorpje aan een riviertje waar het gezellig toeven is. Aan de oevers wordt de was gewassen zoals al een eeuwigheid en een kleine brug brengt ons in het centrum. We vinden genoeg backpackers en zoals gewoonlijk raken we aan de praat.  Onvoorstelbaar hoeveel jeugd reist. We worden aangesproken door een Belgisch jong koppel, rugzak vooraan en één op de rug. Belgen onder elkaar. Ze zijn al behoorlijk lang onderweg en zouden twee dagen later terug naar huis gaan. Zo gaat dat,bij de ene begint het, bij de andere eindigt het. Het staat ons ook nog te wachten maar gelukkig niet voor direct.
Het volgend koppel dat ons aanspreekt is Braziliaans, de man rijdt met een Toyota Landcruiser en kijkt zijn ogen uit naar onze Landrover. Zijn vrouw, met kennis van Engels, vertaalt. Hij wil zo’n auto als die van ons. Zeg maar, een man met smaak!  Geproefd van een paradijselijke pannekoek in Pelhourino willen we gulzig zijn en wonder boven wonder vinden we hier ook één. Yes! Wel zonder ijs maar toch een echte pannekoek. Bij een backpakkende Schot en Engelsman, in een heel small straatje, temidden van de gekleurde huisjes van Liençóis zit op 1/8/2014 de papa en Shana op een terrasje van twee tafeltjes elk met een wit en rood tafellakentje te smullen van een overheerlijke, warme, geurende pannekoek. Wat kan het leven mooi zijn!

Chapada Diamantina, een fors uitgevallen natuurpark herbergt uiteindelijk behoorlijk wat dirt roads, off roads oftewel aarde wegen waar we onze Landrover Defender met heel veel plezier willen loslaten. We pikken er een uit, doen wat navraag bij de lokale bevolking. De weg loopt door een rivier maar niemand weet of we er door kunnen. We zien wel!  Na een uur over een slingerend pad in dat mooi Afrikaans rood kleurtje waarbij de auto verkleurd van wit naar donkerrood en temidden van een prachtige tropische jungle komen we aan de bewuste rivier. We zien de weg aan de overkant doorlopen. Het water is kniehoog, geringe stroming dus best doenbaar als de oever aan onze kant niet vertikaal twee meter boven de rivier uitstak. Te voet verken ik links en rechts de doorgang doch er is geen andere mogelijkheid het water over te steken. We moeten terug. Een groot deel van de middag houden we ons bezig met de dirt roads te verkennen waarbij onze Defender gezellig brommend alle hindernissen neemt. Wow! Happy me! Dit was geleden van mijn reis door Afrika met Jonathan. Ook hij weet hoe leuk dit is. Tegen de avond komen we aan bij de Poço Azul, een grot waarin kan worden gezwommen. Dit is echter voor morgen. In de open natuur en op wandelafstand van de grot zetten we ons kamp op. We zien er allebei uit zoals de auto, rood van het stof .

Afgelegde afstand      132 km
Totale afstand          5548 km