DAG 26

05h45 wake up call. Het heeft verschrikkelijk hard geregend  en onze bescheiden tentluifel herbergt een zwemdok aan water. We zijn genoodzaakt alles kletsnat op te plooien in de gietende regen. Het bederft geenszins ons humeur en we zetten ons op de weg richting Salvador de Bahia 1726 km noordelijker gelegen. Dit is het hoogste punt van onze reis door Brazilië, waarna we terug richting westen rijden, dwars door het binnenland naar Paraguay. Afstanden schrikken ons iet meer af en we gaan er voor.

Het blijft regenen en de weg ligt er nat en glad bij. Het duurt dan ook niet lang of de eerste auto ongelukken zijn een feit, gelukkig enkel met materiële schade.Het verwonderd ons niets.Brazilianen rijden als gekken, of ze nu rijden met vrachtwagens, wagens of moto’s. De wet van de sterkste geldt en niemand reclameert of toetert wanneer ze opzij worden gedrukt. Géén agressie op de weg maar wel gevaarlijk.Voorbijsteken, zonder zicht op tegenliggers of over dubbele lijnen, is soms eerder de regel dan de uitzondering. Ook de variërende snelheid tussen de flitsende auto’s en de soms uitermate trage vrachtwagens bevordert de doorstroming niet. Korte broek, teenslippers en T-shirt zijn dé uitrusting van de motorrijders die je voorbij steken aan 110 km/h op een nat baanvak. Je mag er niet aan denken dat …..
Het zet ons des te meer aan voorzichtig te rijden, we willen echt niet stranden in Brazilië. Het blijft echter moeilijk. Sommige vrachtwagens zijn zó oud en zó zwaar beladen dat ze hellingen moeten opkruipen tegen 10 km/h. Wanneer je er dan één bent voorbijgestoken, biedt de volgende zich al aan. Heel frustrerend!
Op regelmatige afstanden heb je politieposten. Kenmerkend is dat rondom hun kantoor telkens een verzameling gecrashte en aangeslagen auto’s, vrachtwagens en motors staan, soms wel honderd stuks. Sommigen moeten er al heel lang staan vermits hun oorspronkelijke verflaag volledig verdwenen is en nu een egale bruinrode roestkleur vertoont. Niemand haalt ze blijkbaar weg en de ingedeukte en soms vreselijk uitziende voertuigen herinneren ons telkens uitermate voorzichtig te zijn.

Onze route schiet niet echt op en het feit dat Brazilië 280 keer groter is dan België helpt niet. Het landschap verandert weinig, de koeien wel. Men heeft hier, buiten onze soort, ook koeien die er uitzien als deze die heilig zijn te wezen in Indië. Die koeien hebben een vuil grijswitte kleur en een ferme bult op hun rug. Shana zegt ook dat ze een klepel onder hun kin hebben. Ze zien er niet uit. Tegen de avond is het nog steeds aan het regenen, we bedenken ons dat het beter nu gebeurt dan wanneer we niet aan het trekken zijn.
Positivos dat zijn wij!

Afgelegde afstand         408  km
Totale afstand              3734 km