DAG 19

Bij het ochtendgloren worden we krakend wakker.Man,oh,man we zijn volledig ingevroren. Diepvries! De ijspegels staan aan de binnenkant van de tent en aan de buitenkant ziet het dekzeil wit. We zijn verkleumd tot op het bot.
Het opplooien van de tent gebeurt uiterst moeizaam omwille van onze vingers die totaal gevoelloos zijn. Het idee om ons nu te wassen met ijswater komt niet in ons op en ongewassen kruipen we achter het stuur. Ik zet onmiddellijk de Webasto aan, een extra autoverwarming op diesel.  Heel langzaam stijgt onze innerlijke thermometer tot normale hoogte en realiseren ons dàn dat we twee warmwaterkruiken hadden…..gekocht in Uruguay.  Poor us!
Ik start de wagen en er gebeurt buiten wat flikkerende lampjes niets …. We kijken elkaar aan, onze eerste panne in gedachte. Tot ik besef dat het alarm voor motoronderbreking heeft gezorgd. Ik schakel het alarm uit, een tweede poging lukt wel en we zijn weg.  Koude kan nu eenmaal ook de hersenen aantasten.

De ganse dag rijden we richting Sao Paulo. Nog dit , tijdens een stop aan een tankstation voor een warme(?) douche zie ik een jongen van rond de acht jaar om onze wagen drentelen gsm in de hand. Ik ga even kijken en hij vraagt me waar we vandaan komen. Ik leg hem ons reisplan uit maar zie dat dat hem niet echt boeit,  onze Landrover Defender echter des te meer. Ik vraag hem of hij graag een foto wil maken van de wagen. Zijn oogjes glimmen op en er verschijnt een brede ja op zijn gezicht. Ik open de deur en laat hem achter het stuur kruipen terwijl Shana enkele foto’s van hem trekt. Met een big smile rende hij daarna naar zijn vader truckchauffeur om zijn trofee te laten zien. Vader en zoon wuiven ons vriendelijk uit. We kunnen in feite de ‘thumbs up’ en het aantal ons fotograferende mensen niet meer tellen. Overal worden we aangesproken en om eerlijk te zijn, we vinden dit eigenlijk wel  héél leuk.

Afgelegde afstand      363 km
Totale afstand         2.040 km