DAG 11

 

D-Day
Ongeduldig pakken we onze bescheiden bagage in, betalen de rekening van Viewport Hotel en begeven ons super goedgezind naar onze enige afspraak van 09h20 headoffice Masterline 25th May 604, Montevideo. D-Day man!  Hier ontmoeten we een Luiks koppel  met 2 kindjes die, met een truck van zes ton de Tin Can Truck,  Zuid Amerika gaan afreizen.  Door de grootte van hun voertuig diende deze roro ( roll on roll off) verscheept te worden.  Met taxi’s worden we, door Martin en zijn collega van Masterline naar de haven gebracht om de papierwinkel  met custos te regelen en de wagens op te halen.Gezwind en zonder moeilijkheden rijden we door de ingangspoort met secutity. Het koppel gaat met Martin naar een andere locatie en wij blijven wachten bij customs terwijl de collega de douaneformaliteiten afhandeld. Na een half uur komt echter onze man total ontredderd buiten en begint koortsachtig te bellen.

Something is terrible wrong!
De uitleg, in zeer slecht engels , verwijst naar iets fout in de documenten. De spanning is te snijden. De telefoontjes brengen geen oplossing en de man is een zenuwinzinking nabij. Uiteindelijk het verdict …….NO CAR! Het zal toch niet waar zijn zeker! Met de Tin Can Truck rijden we allemaal richting office en nemen we afscheid van het Luiks Koppel en hun kinderen. Goede en behouden reis!
En wij? Er wordt ons beschroomd verzocht te wachten tot 14h30, nog 4 uur.

We nemen onze tijd om rustig te lunchen en genieten van een warme winterzon op een pleintje met fontein. Teneinde wat druk uit te oefenen stappen we om 14h10 opnieuw het kantoor binnen. Echter tevergeefs! Men is nog steeds druk met het probleem bezig. We krijgen een lokale gsm mee zodat we voor hen bereikbaar zijn.. Zodra het licht op groen staat zal men ons contacteren. Masterline office is duidelijk héél zenuwachtig. En wij beginnen het ook te worden. We zijn vrijdag 11 juni 2014, customs werkt tot 18h. Indien we de deadline niet halen wordt het maandag. Het zal toch niet waar zijn zeker? Sterk de indruk hebbend dat er iets ernstig fout is gelopen met hun opstelling van de douanedocumenten wachten we op het verlossend telefoontje. Wachten, wachten, wachten …… om 16h00 worden we gebeld. Martin aan de lijn: “ Jan, we have good news and we have bad news”. “The good news is we can collect the car, the bad news is we had to bribe customs in order the receive new documents in half a day for a ten days work.” We snellen voor de derde keer die dag naar het kantoor. Bedremmelde gezichten alom en de volgende vraag:“ The bribe is much more than 250 dollars, Jan, and could you please help us with a part of it? “ Hallo, zij maken een ernstige fout en ik mag mee voor de kosten opdraaien? Dag Jan!  Ik weiger dan ook kordaat en bekijk vanuit die instelling naar hun reactie. Er volgt een drukke bespreking op hoger niveau, waarna de verantwoordelijke  dan toch noodgedwongen het licht op groen zet. Oef!

Terug naar de haven met Martin en nu een jonge,vrouwelijke collega. Daar waar we ‘s morgens zonder enige vorm van controle werden doorgelaten, worden we nu wel gecontroleerd en de toegang geweigerd. Nu blijkt er een probleem te zijn met niet corresponderende paspoortnummers. Het is op dat moment al 16h30. Herinner je dat customs sluit om 18h. We staan geklemd aan de ingang van de containerhaven tegenover een onverzettelijke Uruguyaanse pennenlikker en de klok tikt ongenadig verder. Het zal toch niet waar zijn zeker! De telefonische contacten tussen Masterline en de twee medewerkers zijn niet te tellen. Er moeten gegevens doorgemaild worden naar de pennenlikker en dat  loopt stroef. De klok slaat ondertussen 17h. Indien we niet op tijd door customs geraken kan de wagen slechts maandag worden vrijgegeven. We zijn zo gefocust op vertrekken dat Shana er zo waar ziek van wordt.  Ondertussen wordt het al 17h30 en nog steeds is het een ‘no go’.  Martin van Masterline, zelf zo ziek als  een hond, stelt voor de auto zelf uit de container te rijden en buiten de haven aan ons te overhandigen. Gezien de beveiliging van de wagen alsook het feit dat de batterijen zijn afgekoppeld is dit geen haalbare optie. 17h45 en we staan ondertussen nog steeds bij nu invallende duisternis aan de ingang van de haven. Nog 15 minuten…..bovendien moet het papierwerk nog worden overlopen.
Klokslag 17h50 komt bij onze pennenlikker mijn authorisatie binnen, echter niet die van Shana. Noodgeswongen laat ik Shana achter bij de vrouwelijke medewerkster van Masterline en snellen Martin en ik naar de gele container van customs. . Klokslag 18h handelen we de papierwinkel af en zwaaien uiteindelijk de deuren van de container open, aanvoelend als de gouden deuren van een goddelijke hemel. Met een vorklift wordt de tent op het dak gezet, de jerrycans worden voorlopig achteraan gelegd dit om plaats te maken voor Shana die ondertussen is gearriveerd.

En nog, is alles niet geregeld. Uiteindelijk moet er nog iemand documenten opstellen teneinde ons mogelijk te maken de wagen Uruguay uit te voeren.
Niettegenstaande het sluitingsuur al lang voorbij is, lukt het alsnog iemand hiertoe bereid te vinden. Het is ondertussen 19h wanneer we bevrijd van alle paperassen eindelijk met ons tweetjes de Ramblas van Montevideo oprijden.
Nog even de daktent vastzetten, reservewiel, de 3 jerrycans en grote kist op dak monteren en we zijn eindelijk …..weg. Het zal dan toch waar zijn zeker!

Afgelegde afstand     24km
Totale Afstand           24km