DAG 4

Vandaag besluiten we de bus te nemen naar Colonia del Sacramento, een door de Portugezen in 1680 gestichte kolonie, behorend tot het unieke werelderfgoed van Unesco en oudste stad van Uruguay. De busreis heen en terug duurt 5 uur  en brengt ons 180 km westelijker van Montevideo, pied à l’eau aan de oostkant van de Rio de la Plata en slechts 50 km ferry van Buenos Aires.

De weersverwachting was zonnig bewolkt, doch we rijden door een dichte mist die ons buiten de weg alle zicht ontneemt. Gelukkig priemt 1,5 uur later de zon gaten in deze schijnbaar ondoordringbare nevel en zien we flarden van blauwe lucht. Het landschap waar we doorrijden bestaat uit een groene, glooiende vlakte met hier en daar wat koeien en bescheiden bewoning. De bus is vrij comfortabel en voor we het eigenlijk beseffen zijn we op bestemming.

Het oorspronkelijk gedeelte van Colonia del Sacramento bestaat uit een verzameling van zéér oude huisjes gelegen in straatjes met oorspronkelijke,onregelmatige straatstenen. Vele hebben mooie, door de tijd verweerde aardkleuren zoals donkerrood, oker…. Hier en daar zien we prachtige bloeiende jacarandas. In sommige straten enkel antieke auto’s, sommige voor restaurants, waaruit de voorste zetels en achterste zijdeur werden verwijderd en vervangen door een guitig gedekt eettafeltje. Wellicht zou paard en kar beter blenden met de omgeving maar het is toch een schattig beeld. Colonia del Sacramento roept bij mij de herinnering op van Trinidad in Cuba, maar dan véél minder mooi.

We snuiven de historische sfeer op en duikelen de talrijke souvenirwinkeltjes in. Het is fris en de Rio del la Plata bezorgt ons een snijdend koude wind. Zoals ook in Montevideo zien we geen toeristen van overzee. En wij dan?
Estamos no turista, estamos de paso. Wij zijn geen toeristen, wij zijn op doorreis.

Tijd om iets te eten! We slenteren rond op zoek naar iets lekkers en aan de Casa Grande Bistro worden we verleid door een gratis glas wijn, verwarming én een flatscreen met de start van Duitsland – Frankrijk worldcup. We zetten ons op de eerste rij, onder de verwarmingspaddestoel en bestellen pasta con quatro quesos en ravioli alla verdura. Het innerlijke mag ook wat.
Naast ons in de hoek van het, Spaans uitziende restaurant, komen 2 jonge, Japanse koppels zitten. De dranken worden geserveerd met het gebruikelijk broodmandje. Terwijl wij beiden wachten op onze bestelling en kijkend naar het grote TV scherm ontstaat plots hevige commotie aan de Japanse tafel. Stoelen worden bruusk verschoven, de meisjes deinzen achteruit en kijken met megagrote ogen naar iemands bord. In al het tumult en rechtstaande Japanners kunnen wij niet goed zien wat er aan de hand is. De twee koppels roepen er verbijsterd de dienster bij en wijzen iets aan in een schotel. Dat iets valt op de grond en we zien de voet van het personeelslid verpletterend neerkomen. Nog steeds kunnen we niet goed volgen tot één van de Japanse meisjes zich naar ons omdraait en met een wit uitgeslagen gezicht ‘cockroach‘ uitroept. Kakkerlak! Het Oosters gezelschap verlaat stante pede het restaurant, de rekening van de dranken achterlatend aan de uitbater. En wij? ……….Véél gewoon, van geen kleintje vervaard, niet uit ons lood te slagen eten wij rustig verder van ons ondertussen opgediende toch lekkere maaltijd, genietend van de voetbal. Helaas ziet Shana plots nummer 2 rondkruipen of was het de overlevende eerste ? Ook nu zet de signorita van het huis haar zuid amerikaanse destructieve kant op het beest.
We hebben het gehad. Wij lepelen de laatste restjes uit ons bord. Noteren nog de eerste goal van de Duitsers, betalen de rekening braaf, de service ontvangen ze maar van de cockroaches.In het buitengaan valt ons oog op een sticker op de voordeur  ‘Recommended  on Tripadvisor‘.

We verdwalen ons nog even in de straatjes van weleer, nemen een kijkje vanaf de witte vuurtoren en geven het Colonia del Sacramento een plaatsje in ons geheugen. Om 16h30 nemen we terug de bus. Toch blij dat we dit hebben mogen zien.

“SOMOS TODOS VISITANTES                                                    Wij zijn allen bezoekers
 DE ESTE TIEMPO, DE ESTE LUGAR                                      Van deze tijd , van deze plaats
 ESTAMOS SOLAMENTE DE PASO                                           Wij zijn alleen op doorreis
NUESTRO OBJETIVO ES                                                             Met als doel te observeren,
OBSERVAR, CRECER, AMAR
….                                                groeien, lief te hebben….
Y DESPUES VAMOS PARA CASA”                                            en vervolgens naar huis te gaan.
(spreekwoord Aboriginals)                                                                ( vrij vertaald door Jan)